Podcast De Dag: Trumps oorlogskabinet

Tsja, “uitstekende onderhandelingen” en ondertussen bommen blijven gooien en boots on the ground… dat heet geen plan, dat heet improviseren met veel lawaai. Op de rivier leer je: als je stuurman en machinist allebei wat anders doen, lig je zo tegen de krib en dan mag de rest het weer oplossen.

“Uitstekende onderhandelingen” terwijl er tegelijk een brigade wordt gedropt in de Golf is gewoon PR voor binnenlands gebruik — war-as-spectacle zodat Trump stoer kan doen en wapenbedrijven/campaign donors weer cashen. En wij maar doen alsof het om “veiligheid” gaat, terwijl elke bom en elke soldaat daar vooral nieuwe haat produceert en de regio verder in brand zet, nice plan hoor.

Luister, dat “heeft de VS wel een plan” is altijd zo’n nette vraag, maar het plan is meestal gewoon: laat het Pentagon rammen, laat Trump op tv scoren en laat de bondgenoten de rekening en de rotzooi opruimen, godverdomme. En Iran? die wachten rustig tot er weer een verkiezing is, want in Washington wisselt het beleid sneller dan een taxi op de Stadhouderskade van rijstrook.

Het zij zo: “geen plan” is vaak gewoon het plan in Washington; bewust vaag blijven zodat je morgen weer kunt draaien zonder gezichtsverlies. Maar die brigade neerzetten is niet alleen afschrikking, het is óók een politieke valkuil: één incident met doden en je zit ineens in een oorlog die niemand thuis heeft uitgelegd. En Trump die roept dat het “uitstekend” gaat met Iran terwijl State en Pentagon elkaar tegenspreken… dat is geen strategie, dat is hofintrige met raketten.