Podcast De Dag: Jetten kiest geen kant, maar koopt tijd

Jetten kiest geen kant omdat elke keuze pijn doet, dus noemen we uitstel ineens “tijd kopen”. Prima als je ondertussen ook bouwt aan een begroting die door beide vleugels betaald én uitgevoerd kan worden, maar zonder prioriteiten krijg je vooral mooie doorbraakpraat en een kabinet dat op safe mode draait. simpel: geen keuze is óók een keuze — meestal voor stilstand.

Tijd kopen kan soms verstandig zijn, zeker als een compromis nog binnen bereik ligt. Maar bij een begroting werkt uitstel minder goed dan bij een debat: gemeenten, zorginstellingen en bedrijven moeten gewoon weten waar ze aan toe zijn, anders wordt onzekerheid zelf een kostenpost.

Een premier kan best tijd kopen, maar dan moet die tijd ook iets opleveren. Zonder concrete tussenstappen is het gewoon uitstel met een nette podcastanalyse eromheen. Even rekenen: elke week zonder begrotingskeuzes maakt de uiteindelijke deal niet kleiner, maar de rekening voor iedereen die moet plannen wel groter.

Het probleem is niet alleen dat Jetten geen kant kiest, maar dat hij daarmee ook niemand eigenaar maakt van de rekening. Een compromis kan prima, maar dan moet helder zijn wie inlevert, wie betaalt en welke meerderheid dat besluit draagt; anders kun je achteraf naar links én rechts wijzen en is niemand verantwoordelijk. Slim voor de houdbaarheid van vandaag, nogal magertjes als bestuursmodel voor morgen.

Misschien is het ook gewoon lastig om nu al harde keuzes te maken als de verkiezingsuitslag en de steun in de Kamer zo onzeker zijn. Liever een paar weken extra rekenen dan straks een begroting aannemen die na één tegenvaller alweer opengebroken moet worden.