Podcast De Dag: als je als kind slachtoffer van geweld bent

Triestste is dat dit allemaal “nieuws” blijft terwijl het al jaren overal onder de radar doorloopt. En dan hoor je zo’n moeder die het gewoon vertelt en je denkt: hoeveel buren, leraren, familie hebben dit gezien en niks gedaan, want gedoe.

Ik zie het elke dag hoe die kinderen later bij ons binnenkomen met “vage” buikpijn, snijwondjes of paniek, en pas na drie gesprekken komt eruit dat het thuis of online gewoon oorlog is. En dan mag je als verpleegkundige wel signaleren, maar als jeugdzorg maanden wachtlijsten heeft en school zegt “we hebben geen zorgcoördinator meer”, dan laat je zo’n kind alsnog terug de ellende in… kapotbezuinigd land dit.

wat me hier ook raakt is dat geweld niet pas begint bij een klap, maar al bij kleineren, dreigen, “grapjes” die steeds gemeener worden, ook online… en dan groeit een kind op met het idee dat dit liefde is. we moeten echt eerder leren luisteren naar die kleine signalen en durven vragen “is het thuis veilig?”, met wat meer verbinding in de straat en op school, hoop dat we daar eindelijk niet meer wegkijken.