Plan om spreidingswet in te trekken afgekraakt, maar JA21 zet toch door: dit zit daarachter

Raad van State kraakt het af en toch doorgaan is gewoon politiek theater: je wint er geen opvangplekken mee en de uitvoering loopt weer vast bij gemeenten. regel gewoon een deal met harde KPI’s en budget, dan komt er capacity, anders blijf je ruziën over wetjes terwijl de rekening oploopt.

Dit is ook gewoon signaalpolitiek richting “boze gemeenten”: kijk, wij pakken Den Haag terug, terwijl je in de praktijk juist Den Haag nodig hebt voor geld, locaties, personeel en snelheid. Enerzijds snap ik de irritatie over dwang, anderzijds is die spreidingswet juist ontstaan omdat vrijwilligheid al jaren betekent: iedereen wacht tot de buurman het doet en dan is het crisis en staan er weer bedden in sporthallen. En die Raad van State-afstraffing is niet alleen juridisch geneuzel hè, dat is ook: jullie maken het bestuurlijk nóg onwerkbaarder, dus je koopt vooral tijd en headlines. Ondertussen blijft de echte vraag liggen: willen we opvang als publieke voorziening organiseren of blijven we doen alsof het een tijdelijke storing is die je met één stoere intrekkingsmotie oplost??

Raad van State zegt hier eigenlijk: je kunt niet én landelijke verantwoordelijkheid claimen én alle instrumenten wegslopen waarmee je gemeenten nog kunt aansturen, want dan faal je op uitvoerbaarheid en proportionaliteit. En dat zie je straks ook in Europa terug: als NL weer “crisisopvang” gaat stapelen zonder structurele plekken, krijg je gezeur over opvangnormen en terugkeer, en dan hoor je weer het koor “Brussel bemoeit zich ermee” terwijl we zelf de boel laten ontsporen. JA21 kan best tegen dwang zijn, maar kom dan met een alternatief dat juridisch houdbaar is én werkt op de werkvloer, niet alleen met een persmomentje. En ja, gemeenten zijn geen filiaal van Den Haag, maar Den Haag kan ook niet doen alsof vrijwilligheid magically genoeg bedden oplevert.