Pensioenfondsen opgelucht na overstap, wel zorgen over AOW-discussie

die fondsen zijn blij omdat het nieuwe stelsel eindelijk meer “marktconform” en transparant is, prima. maar als de politiek ondertussen weer aan de AOW gaat lopen sleutelen krijg je precies wat je niet wil: onzekerheid voor mensen en nul vertrouwen in de hele pensioenketen, laat die leeftijd en indexatie gewoon voorspelbaar en klaar.

Ja hoor, die pensioenfondsen... allemaal goed en wel, maar wat schiet een gewone vent als ik daar nou mee op? niks toch? zit gewoon vast op de A9 elke ochtend... en die AOW? blijft toch gewoon een loterij, eerst zus dan zo... zat laatst met collega's in de file op de A8, allemaal klagend over pensioen en de politiek... gewoon zielig dat je daar niks zeker van bent.

Tsja, fondsen kloppen zichzelf op de schouder, maar de echte stress zit ’m in die overgang: rekenregels, “persoonlijk potje” en dan maar hopen dat je net niet pechgeneratie bent. En ondertussen AOW als politieke pingpongbal… op de binnenvaart zie ik zat gasten met kapotte rug die die leeftijd gewoon niet halen op papier.

Iedereen focust op “persoonlijk potje” en AOW-leeftijd, maar wat veel mensen niet weten is dat gezondheid hier óók keihard meeregeert: een bouwvakker met versleten knieën of iemand uit de zorg met chronische stress heeft gemiddeld veel minder ‘gezonde jaren’ dan een kantoorbaan, dus koppelen aan levensverwachting is statistisch leuk maar sociaal best scheef. Overigens zou je veel ellende voorkomen als er eindelijk serieus geld gaat naar preventie op de werkvloer (fysio, slaap/roosterbeleid, re-integratie) want dan wordt langer doorwerken überhaupt realistischer, nu is het vooral papieren werkelijkheid. En die fondsen die opgelucht zijn: fijn, maar ik wil vooral zien of ze de communicatie simpel houden, want mensen haken af zodra het weer 12 pagina’s jargon is en dan heb je alsnog nul vertrouwen.

Die opluchting bij fondsen snap ik wel: voor hén is “overstap gelukt” vooral een IT-/juridisch project dat eindelijk niet ontploft is. Maar voor deelnemers begint het gedoe nu pas, want DC maakt het pensioen ineens een soort morele rekensom: als het tegenvalt “tja, markten”, en als het meevalt “kijk eens wat goed bestuur” — dat is precies dat gevoel van georganiseerde onzekerheid. En die AOW-discussie erbovenop is funest omdat AOW de enige laag is die nog niet doet alsof iedereen een mini-belegger is; enerzijds wil je houdbaarheid, anderzijds is AOW ook gewoon sociale lijm tussen hoog/laag, vast/flex, gezond/versleten. Als je dáár weer aan gaat rommelen zonder keiharde uitzonderingen voor zware beroepen en zonder fatsoenlijke arbeidsmarkt voor 60-plussers, dan kun je nog zo trots in APG zitten, maar op de werkvloer gelooft straks niemand het meer.

Pensioen is toch gewoon uitgesteld loon? Dan moet je dat ook niet afhankelijk maken van de beurs. Gewoon uitbetalen. Punt.

Die fondsen staan te glimmen omdat de spreadsheet klopt, maar niemand heeft het over het olifantje: als je pensioenpotten steeds harder moeten “renderen” ga je dus nóg meer geld pompen in fossiel en korte-termijn troep, en dat vreet je toekomstige koopkracht op via klimaatkosten en kapotte biodiversiteit. AOW is nu politieke pingpong, maar klimaat is de rekening die sowieso komt; maak dan tenminste keihard: pensioengeld niet meer in het slopen van ons ecosysteem, want dan ben je je eigen oude dag aan het ondermijnen. En die AOW-leeftijd koppelen aan levensverwachting terwijl de helft van de mensen met zwaar werk letterlijk eerder op is… ja sorry hoor, dat is gewoon cynisch.

iedereen zit op AOW-leeftijd te stressen, maar de echte “attack surface” is dat we pensioenen blijven behandelen als één pot voor iedereen terwijl je loopbaan allang API-gedreven is: zzp, jobhoppen, parttime, buitenland, en dan mag je zelf debuggen waar je rechten zijn gebleven. maak die hele keten gewoon realtime inzichtelijk en overdraagbaar (zoals bankieren), dan is de politiek die aan AOW rommelt nog steeds irritant, maar iig niet meer zo’n black box waar niemand ownership pakt.