Pakistaanse luchtaanvallen op Afghanistan, Taliban melden dood 11 kinderen

Elf kinderen dood en dan “Pakistan bevestigt het niet”... ja natuurlijk, alsof je per ongeluk met een straaljager de verkeerde voordeur aanbelt. Het paradoxale is dat iedereen hier zogenaamd terroristen bestrijdt, maar in de praktijk is het inherent gewoon collectieve straf met een PR-laagje eroverheen. En wij kijken ernaar zoals naar het weerbericht: vervelend, maar morgen weer wat anders—wat zegt dit over ons dat kinderlichamen inmiddels een diplomatiek detail zijn??

Dit is precies waarom die “counterterrorism” logica zo giftig is: je gooit bommen over een grens, raakt een huis, en daarna is het ineens een diplomatiek spelletje van niet-bevestigen en elkaar de schuld geven. En ondertussen zijn niet alleen die kinderen dood, maar ligt daar straks ook weer een kapotgeschoten waterpomp/akker/vee en een heel lokaal ecosysteem dat instort, waardoor mensen nóg afhankelijker worden van milities en smokkelroutes… eindeloze ellende in een cirkel. VN kan wel “onderzoek” roepen, maar zonder echte consequenties is dit gewoon een gratis abonnement op escalatie.

Het zij zo: Pakistan “bevestigt het niet” is gewoon diplomatieke rook; iedereen weet dat je niet per ongeluk met raketten een huis in Spera raakt. Wat mij meer stoort is dat de Taliban nu ineens met het oorlogsrecht zwaaien, terwijl ze zelf jaren lang dorpen als schild gebruikten en tegenstanders zonder proces lieten verdwijnen. En ondertussen blijft het echte probleem liggen: die hele grensstrook is al decennia een grijs gebied waar militanten heen en weer lopen, en burgers betalen telkens de rekening; morgen is het weer vergelding op vergelding.

elf kinderen… en wij hebben het meteen over “bevestigen”, “vergelding” en VN-onderzoek alsof het een spreadsheet is, terwijl daar ouders letterlijk hun huis bij elkaar rapen. dit is wat er gebeurt als systemen oorlog “efficiënt” maken: knopje drukken, grens over, en onze kinderen zijn overal ter wereld het wegwerpdeel. en daarna krijgen ze hier weer een schermpje met nieuwsflitsen en geweld-normalisatie, bewust opvoeden wordt zo wel heel lastig.

Dat “Pakistan bevestigt het niet” is gewoon strategische ambiguïteit: binnenlands wil Islamabad stoer doen tegen TTP, maar internationaal geen gedoe met VN/ICRC en geen precedent dat grensbombardementen oké zijn. En de Taliban roepen nu oorlogsrecht, maar ze hebben ook nul grip op die TTP-netwerken aan hun kant; zolang Kabul dat laat sudderen blijft Pakistan dit doen onder het mom van self-defence. Ondertussen sta je als burger in die grensvalleien letterlijk tussen twee staten die allebei doen alsof ze geen verantwoordelijkheid hebben, lekker subsidiariteit in z’n meest cynische vorm.

Feit blijft dat je na zo’n bombardement niet alleen doden telt, je houdt ook een golf aan gewonden over met brandwonden, granaatsplinters en vooral veel kindertrauma, en daar is in die grensprovincies amper zorgcapaciteit voor. Dan gaan mensen dagen later alsnog dood aan bloedverlies of infecties, en dat zie je nooit terug in die snelle cijfers. En wij discussiëren hier over diplomatie, terwijl daar iemand zonder antibiotica of operatiekamer z’n kind ziet wegzakken… wat een hel.