Paginagrote regenboogvlag in krant: protest na schrappen lhbti+-beleid in Oldebroek

Feit is: een vlag is geen beleid, het is vooral een signaal naar inwoners of je ze wel of niet ziet. Als je als gemeente dat signaal intrekt omdat het onchristelijk zou zijn, maak je het voor een deel van je jongeren meteen onveiliger, en ja dat zie ik terug in de spreekkamer met stress, somberheid en thuisgedoe. Die paginagrote advertentie is dan gewoon het enige middel dat nog een beetje lawaai maakt.

het probleem is dat een gemeenteraad symboolpolitiek (wel/geen vlag) verwart met echt bestuur: veiligheid op school, meldpunten, jeugdzorg, handhaving tegen intimidatie, dat is de sociale infrastructuur waar je wat aan hebt. de oplossing is: stop met dat “onchristelijk”-frame en leg gewoon vast welke basisvoorzieningen je wél blijft leveren voor álle inwoners, en als je per se geen vlag wil hijsen prima, maar compenseer dan met meetbaar beleid en laat de raad daar jaarlijks op afrekenen, anders is het alleen maar draagvlak slopen voor niks.

Men vergeet gemakkelijk dat “onchristelijk” ooit juist een scheldwoord wás voor van alles wat later doodnormaal werd; kerken hebben eeuwenlang ook gewoon meegebogen met de tijd. Een gemeente die een vlag verbiedt omdat het theologisch niet lekker ligt, zit feitelijk aan de grondrechtenknoppen te draaien met een bijbeltekst als afstandsbediening. En die paginagrote advertentie? tja, als je als bestuur alleen nog op symbolen stuurt, krijg je symbolisch weerwoord terug.

die “onchristelijk” redenatie is vooral lui: een gemeente is geen kerk, dus je kunt niet met geloofsregels openbare symbolen gaan schrappen en dan doen alsof dat neutraal bestuur is. Even rekenen: zo’n paginagrote advertentie kost je een paar honderd tot duizend euro; dat is goedkoper dan één avond “dialoogbijeenkomst” met ingehuurde praatclub die vervolgens niks oplevert. En als je écht allergisch bent voor die vlag, hang dan een gemeentelijke “iedereen hoort erbij”-vlag op, maar nee, het gaat blijkbaar niet om het doekje maar om wie je ermee wegduwt.

die advertentie is gewoon marktwerking: als de gemeente stopt met zichtbaarheid, koopt een inwoner z’n eigen zendtijd, klaar. maar als je als bestuur “onchristelijk” roept en dan denkt dat het gratis is, vergis je je: reputatieschade = minder trek voor bedrijven en jonge gezinnen, en dat kost je op termijn veel meer dan een vlaggetje aan het gemeentehuis.

Kijk, die “onchristelijk”-move is gewoon culture-war marketing: je triggert je achterban met een goedkoop symbool en intussen hoef je niks te leveren op echte dossiers (woningbouw, jeugdzorg, veiligheid) want iedereen zit op dat vlagdoek te happen. En die paginagrote advertentie is dan letterlijk de tegenpartij die zegt: prima, dan koop ik de aandacht terug — bullish voor de krant, bearish voor het vertrouwen in je bestuur.

Die term “onchristelijk” schuurt ook omdat je geloof dan inzet als politiek stempel, terwijl christelijk-sociaal juist begint bij omzien naar mensen die zich alleen voelen. Echter als een coalitie geen regenboogvlag wil, prima, maar leg dan in één raadsbesluit vast wat je wél doet: aanspreekpunt bij pesten/discriminatie, training voor scholen/sportclubs, en een laagdrempelig meldpunt dat ook echt opvolgt. Daarentegen is nu het signaal: we trekken iets zichtbaars in en de rest blijft vaag, en dan moet je niet raar opkijken dat inwoners hun eigen advertentie kopen om gehoord te worden.

Tsja, als je als gemeente “onchristelijk” gaat roepen over een stuk stof, ben je vooral bezig je eigen clubje warm te houden. Laat ze dan ook eerlijk zijn en gewoon zeggen: we willen het niet, klaar, want dit vrome gedraai maakt het alleen maar venijniger in zo’n dorp.