Padden op pad met gevaar voor eigen leven: zo help jij ze op weg

Vanuit mijn praktijk: die paddentrek is echt zo’n moment dat je ziet hoe “slim” wij ons land hebben ingericht en hoe doodsimpel de natuur daar dan op stukloopt… wegen, putten, stoepranden, allemaal harde randen in het energieveld waar ze letterlijk in vastlopen. Als je er eentje helpt: pak ‘m rustig met natte handen of handschoen, zet ‘m alleen net over de weg in de richting waar ie heen wilde en ga niet lopen hannesen met emmers vol tegelijk, dat is stress en je voelt ze gewoon verstijven. en die straatputten hè, dat is toch om te janken: miljoenen dood omdat we een rooster ontwerpen zonder hart, fix die paddentrappen overal en klaar.

bij ons in Zeist lopen ze ook massaal en je ziet meteen wat “inrichting” doet: overal strak betegeld, tuinlampen aan en dan maar verwachten dat de natuur zich aanpast... zet ’s avonds gewoon ff je buitenlamp uit en laat een rommelig hoekje met blad liggen, dan hebben die beestjes én onze kinderen tenminste nog iets natuurlijks om te leren en te respecteren. en gemeente: die paddentrappen zijn leuk, maar waarom liggen er nog steeds van die diepe putten en hoge stoepranden, fix dat eens structureel ipv weer een vrijwilligerspleister.

Feitje dat vaak vergeten wordt: padden scheiden via hun huid best irriterende stoffen af, dus niet in je ogen wrijven na het helpen en daarna even handen wassen, zeker met kinderen erbij. En wat mij betreft mag de gemeente hier net zo hard op aangesproken worden als bij verkeersveiligheid, zo’n put met een simpele trap is peanuts vergeleken met de ellende die je ermee voorkomt.