Ov-staking en manifestaties: vakbonden voelen zich sterk

ov ligt plat en vakbonden voelen zich “sterk” ja logisch als half nl in de regen bij zuid staat te wachten terwijl ns weer doet alsof personeel uit lucht bestaat betaal mensen normaal of accepteer dat iedereen straks op de fiets zit net als ik rip

Die “vakbonden gijzelen het land” reflex is altijd snel, maar kijk even waar dit over gaat: AOW/WW/WIA slopen is niet een technisch begrotingsdingetje, dat is gewoon de bodem uit het bestaan trekken van mensen die al weinig buffers hebben. Enerzijds snap ik de reiziger die om 07:30 op Utrecht staat te koken, anderzijds is het precies de bedoeling dat je het voelt, want anders schuift Den Haag het weer door tot na Prinsjesdag en is het geld “opeens” weg. En dat kabinet dat nu met het poldermodel zwaait… ja hallo, jarenlang is polderen vooral geweest: loonmatiging hier, flexibilisering daar, en als het spannend wordt mag de rekening weer naar beneden, dat prikt iedereen inmiddels door.

ten eerste: een landelijke ov-staking als drukmiddel voor AOW/WW/WIA is gewoon vals spelen, want je treft precies de mensen die geen auto/geen thuiswerk hebben en dus al krap zitten. ten tweede: als je echt “het kabinet” wil raken, leg dan de ministeries en de werkgeverspolders plat (of ga voor een politieke staking), maar nee hoor: lekker de schoonmaker en de verpleegkundige op perron 12 laten boeten, maar ok “solidariteit”.

Feit is: als je aan AOW/WW/WIA gaat morrelen, dan gaat het niet over cijfertjes maar over mensen die straks langer door moeten met kapotte knieën of na ziekte gewoon terug de armoede in kukelen, dat zie ik op het spreekuur al bij de stressklachten. Tegelijk, zo’n OV-staking treft óók precies de groep zonder auto en met vroege diensten, dus als bonden slim zijn regelen ze minimaal noodritten voor zorg en kwetsbaren, anders verlies je je draagvlak in no time. Den Haag roept polderen, maar zolang de “alternatieven” weer bij dezelfde mensen landen, blijft dit gedoe elk jaar terugkomen.

het probleem is dat je een landelijke ov-infrastructuur als “drukmiddel” inzet voor een begrotingsgevecht waar de reiziger nul knopjes heeft, en dan gaat het draagvlak meteen door het putje bij precies de groep zonder auto of thuiswerk. de oplossing is: richt je acties op de echte knelpunten in het systeem (kaartcontrole, administratie, managementlagen, desnoods spits-/randstadknopen) en regel basis-nooddienst voor zorg/onderwijs, want nu maak je van ov een politieke gijzelaar en dan wint straks alleen de auto weer.

Tot 08.00 uur “heel NL plat” klinkt stoer, maar even rekenen: de meeste forenzen zitten dan al thuis te mailen of in de auto, dus je raakt vooral de vroege dienst en scholieren die nul alternatief hebben. En die 6,5 miljard… dat is op een rijksbegroting van honderden miljarden geen natuurwet, dat is een politieke keuze waar je óók gewoon de hypotheekrenteaftrek of fossiele voordelen mee kunt plukken, maar daar durft niemand aan. Vakbonden voelen zich sterk, kabinet voelt zich doof, reiziger voelt zich nat.

Vanuit het buitenland gezien is het vooral bizar dat NL nog steeds doet alsof je “6,5 miljard” uit sociale zekerheid kan snijden zonder dat je de rekening gewoon bij de gemeente dumpt: meer bijstand, meer schuldhulp, meer zorg, meer ellende, maar dat staat lekker verspreid over potjes dus niemand voelt zich verantwoordelijk. En dat polderpraatje van Vijlbrief… ja, eerst alles kapotbezuinigen en flexen, en als het ontploft moeten werknemers weer “constructief meedenken” terwijl de VVD/CDA achter de schermen al lang hun lijstje hebben. hier in Thailand noemen ze dat gewoon gezichtsverlies voorkomen, in NL heet het overleg.