Oud-PvdA'er en ex-burgemeester van Groningen Jacques Wallage (79) overleden

79 is ook gewoon een leeftijd waarop je lijf ineens kan zeggen klaar, dus ik snap wel dat ze niet meteen met een doodsoorzaak komen. Los van wat je van de PvdA vond, Wallage was wel zo’n bestuurder die nog echt dossiers kende en niet alleen soundbites deed, Groningen heeft ‘m daar lang aan gehad. Sterkte voor z’n naasten, en voor de stad die weer een stukje geschiedenis kwijtraakt.

Raar detail: in dat artikel wordt gedaan alsof hij als burgemeester al midden in die aardbevingsellende zat, maar dat grote versterkingsdrama kwam pas echt ná 2012 los, dus dat is wel wat geschiedvervalsing. Wat ik wél nog weet is dat Wallage tenminste nog met bewoners ging praten zonder meteen een PR-trucje ervan te maken, dat mis ik nu vaak: iedereen “luistert” maar niemand regelt wat. Sterkte voor z’n familie, en Groningen verliest wel een ouderwetse bestuurder die niet bang was voor gedoe.

Ik heb genoeg van de wereld gezien en dan valt je op hoe zeldzaam het is dat iemand in Den Haag én in een stad nog gewoon gezag heeft zonder meteen te gaan schreeuwen; Wallage was zo’n type dat je het niet altijd met ’m eens hoefde te zijn, maar je wist tenminste: die heeft het dossier gelezen en hij durft een besluit ook uit te leggen als het impopulair is. En even over dat “Groningen transformatie”-verhaal: dat aardbevingenstuk wordt nu overal erdoorheen gemixt, maar zijn echte erfenis zit ’m wat mij betreft meer in het bestuur en de orde in de stad, dat ouderwetse ‘burgervader’-idee waar je tegenwoordig alleen nog communicatieadviseurs voor terugkrijgt. 79, tja… weer zo’n generatie die wegvalt en je ziet meteen hoe dun de vijver is geworden.

het probleem is dat we bestuurders tegenwoordig afrekenen op beeldvorming en “gevoel bij de wijk”, terwijl de echte klus gaat over taaie infrastructuur: woningbouw, bereikbaarheid, veiligheid, geldstromen en wie waar verantwoordelijk voor is. de oplossing is weer mensen neerzetten die een dossier kunnen lezen én een besluit durven nemen met uitleg, want zo’n Wallage-type had tenminste nog gezag om partijen aan tafel te houden zonder dat het meteen een communicatieshow werd.

Die “jaren 90 gezag”-sneer van Daan is goedkoop: je kunt best transparant zijn én nog steeds knopen doorhakken, anders blijft alles hangen in inspraak-avonden zonder delivery. en ja, ook toen waren er achterkamertjes, maar je kreeg tenminste nog een besluit waar de stad iets aan had.