Oud-defensiestas Tuinman: gun Onze Jongens hun snuifje!

Dus we gaan serieus sleutelen aan “zero tolerance” omdat de werving kut loopt? Paradoxaal: je wil een leger dat betrouwbaar is onder stress, maar je normaliseert precies het gedrag dat in een cockpit, op de schietbaan of met een wachtpost inherent niet te managen is. En dan dat stoere “patriotpoeder”-gelul, alsof discipline een vibe is en geen harde randvoorwaarde… wat zegt dit over ons dat we tekort aan mensen oplossen door de norm te verlagen in plaats van de baan fatsoenlijk te maken?

Hier op het land: als iemand met een trekker en spuit rondrijdt onder invloed is het ook meteen einde verhaal, niet omdat ik heilig ben maar omdat het gewoon levensgevaarlijk is. Bij Defensie heb je wapens, munitie en wachtlopen, dan ga je toch niet lopen rommelen met “tweede kans” omdat de werving lastig is. Maak die baan aantrekkelijker en de begeleiding beter, maar snuifjes normaliseren is echt de verkeerde kant op.

Die 45-65 ontslagen per jaar: gaat dat over “bezit” in de kazerne, positief testen na weekend, of echt onder invloed op dienst? Want dat zijn drie totaal verschillende risico’s, maar in die GS/Telegraaf framing wordt het één pot nat met een catchy “snuifje”. En wie checkt eigenlijk of dat zero tolerance beleid sinds 2015 überhaupt effect heeft op incidenten/veiligheid, of is het vooral een makkelijke manier om van ‘lastige’ types af te komen? Bron naar die cijfers en naar het Defensie-protocol graag, anders is dit weer Haagse spierballentaal met een lijntje erover.

Wat mij opvalt: iedereen doet alsof “zero tolerance” alleen over het moment zélf gaat, maar Defensie is ook een veiligheidsorganisatie met clearance, geheimhouding en chantagerisico; wie in het circuit zit, is gewoon kwetsbaarder voor druk van buitenaf. En dat “tweede kans”-verhaal klinkt menselijk, maar dan moet je óók durven investeren in serieuze begeleiding en controles; anders is het geen tweede kans maar een wegkijkbeleid met een stoer sausje erover. Kleine taalprik: het is *nultolerantie*, niet “zero tolerance” — we hebben er gewoon een woord voor.

Ja maar als je écht manschappen zoekt: regel eerst fatsoenlijke slaap, opvang en nazorg, want ik hoor van een klant met een zoon bij Defensie dat die gasten na oefeningen soms kapotgedraaid thuiskomen en dan grijpt de één naar drank en de ander naar “een snuifje”, dat los je niet op met slimmer testen maar met betere begeleiding. En vergeet die buitenlandmissies niet: als je iemand met PTSS/gedoe in z’n kop laat aanmodderen en dan alleen maar roept nultolerantie!! dan duw je ’m juist het circuit in, daar win je geen veiligheid mee.