Opmars vrouwelijke wethouders stokt; in Zeeland maar een op de zes

In de praktijk is wethouder zijn gewoon een slijtageslag van 60 uur en elke avond gezeur op facebook, dan haken mensen met een gezin (vaker vrouwen ja) gewoon af. en dan krijg je Zeeland met “we vinden niemand” en hup weer drie mannen uit hetzelfde netwerk. Misschien minder poppenkast en meer fatsoenlijke werktijden, dan komen die kandidaten vanzelf wel.

het probleem is dat partijen wethouders blijven rekruteren via hetzelfde oude netwerk van “wie kent er nog iemand”, en dat netwerk is in veel gemeenten gewoon mannelijk en grijs; dan krijg je Zeeland/Heerlen-achtige colleges zonder dat iemand het expres zo plant. de oplossing is simpel: maak die selectie-infrastructuur transparant met open sollicitaties, vaste profielschetsen en een serieuze pool/opleiding voor talent (ook buiten de raad), anders blijft “kwaliteit” vooral code voor vriendjespolitiek en verdampt het draagvlak.

Ja jong, alsof ge met een quotum ineens goeie wethouders uit de grond stampt… in veel van die kleine Zeeuwse en Brabantse gemeentes wil bijna niemand het nog doen, man/vrouw maakt dan weinig uit. Maak het minder gedoe en minder haat op social media, dan durven er vanzelf meer capabele vrouwen (én mannen) ja te zeggen.

29% “stagnatie” klinkt dramatisch, maar even rekenen: je hebt 340 gemeenten, dus een paar colleges met 0 vrouwen (of 4) trekken het gemiddelde amper scheef, het gaat vooral om wie er überhaupt nog wethouder wíl zijn. En dat 50-60 uur “baan” met elke avond raadsvergadering + appjes + boze burgers is gewoon een idiote constructie; dan krijg je vanzelf de selectie op mensen zonder rem, niet op “divers talent”. Zeeland is dan geen mysterie maar een uitkomst: klein netwerk, hoge prijs, lage animo, en hoppa weer dezelfde types.

Ik merk gewoon dat je in veel gemeenten nog steeds verwacht wordt dat een wethouder “altijd beschikbaar” is, en dat botst keihard met co-ouderschap en mantelzorg (en nee, dat is niet alleen een vrouwenprobleem). Als je dan óók nog ziet hoe snel iemand publiekelijk wordt afgebrand om elk wissewasje, dan snap ik wel dat mensen met een normaal leven denken: laat maar.

Zeeland en Heerlen worden nu weer als “mannenbolwerk” weggezet, maar niemand durft te zeggen dat wethouder tegenwoordig vooral crisismanager/woordvoerder is: je zit de hele dag brandjes te blussen, ’s avonds in zaaltjes te incasseren en ondertussen moet je ook nog elk appje van een boze burger serieus nemen, dat trekt juist mensen aan die het conflict niet schuwen en dat zijn vaak gewoon de haantjes (man én vrouw). In mijn tijd bij de KLM had je ook functies waar je óf tegen stress kan óf je gaat na een jaar stuk, en dan helpt een quota-discussie niks zolang het ambt zo’n 24/7 vechtbaan blijft met een salaris waar je in het bedrijfsleven een middenmanager voor krijgt. En dat “kwaliteit staat voorop” hoor je dan, maar kwaliteit is óók: iemand die grenzen kan stellen en een team kan bouwen, alleen wordt dat in de politiek nog steeds te vaak verward met hard roepen en nooit toegeven… tja dan eindig je vanzelf met dezelfde types aan tafel.