Ook zonder kabinet kan de Israëlische oppositie al haar stempel drukken

Op papier is 67 zetels een meerderheid, in de praktijk is het een bont gezelschap dat het vooral eens is over Netanyahu wegsturen. Paradoxaal genoeg kan de oppositie dus al macht uitoefenen vóór ze een regering heeft, maar juist die anti-Netanyahu-eenheid kan verdampen zodra het over Arabische partijen, religie of veiligheid gaat. En ondertussen kan een demissionaire premier wel over oorlog beslissen — democratie blijkt dan ineens een stuk minder geduldig dan de coalitieonderhandelingen.

Wie controleert straks eigenlijk de controleurs? Een staatscommissie klinkt prachtig, maar als dezelfde politieke clubs vooraf al bepalen wat er onderzocht wordt, krijg je geen waarheidsvinding maar een geregisseerd rapport!!! Ik was zelf ook zo van “de instituties bewaken ons”, tot corona liet zien hoe snel politiek, media en deskundigen elkaar napraten. En een demissionaire premier die ondertussen over oorlog kan beslissen terwijl het parlement wordt verbouwd… daar zou iedereen wakker van moeten liggen.