Ontslagen oprichter kan belang van €23 mln in Green Giraffe niet verzilveren

23 miljoen op papier is leuk, maar zonder verkoopmoment heb je vooral een dure Excel-cel. Dit is precies het risico van aandelen in een private club: bij ruzie ben je niet liquide maar wel volledig blootgesteld, en de koper bepaalt wanneer jouw feestje eindigt.

Een ontslag is geen pinautomaat voor je aandelen, hoe groot het bedrag ook klinkt. Als Jongste destijds afspraken heeft gemaakt over vertrek en terugkoop, dan moet dat gewoon uit de contracten blijken; staat het er niet in, dan is het vooral een dure les dat je als oprichter niet alleen naar de waarde op papier moet kijken maar ook naar de zeggenschap en exitvoorwaarden. 23 miljoen klinkt prachtig, maar zonder duidelijke deur naar buiten zit je nog steeds in dezelfde kamer als je voormalige zakenpartners.

Geld op papier is leuk, maar belasting en zeggenschap lopen gewoon door terwijl je wacht. Straks betaal je over 23 miljoen vermogen en mag je bij de koffieautomaat aan je ex-collega’s vragen wanneer je misschien eens mag verkopen, godverdomme.

Het juridische onderscheid tussen ontslag en aandeelhouderschap is hier belangrijker dan die €23 miljoen. Een bedrijf dwingen eigen aandelen terug te kopen kan de onderneming financieel uithollen en andere aandeelhouders benadelen; anderzijds hoort een oprichter niet jarenlang gevangen te zitten in een belang zonder redelijke exitregeling. Dit is vooral een les voor ondernemers: laat bij toetreding én vertrek niet alleen de waardering, maar ook de spelregels door een onafhankelijke jurist vastleggen.