Ongewenste vreemdelingen in tbs-klinieken kosten miljoenen en GAAN NOOIT WEG

tbs is geen hotel en ook geen “straf voor buitenlanders”, het is behandeling omdat iemand gevaarlijk is, punt. Maar ja, als je mensen daarna niet kwijt kan omdat uitzetting juridisch en diplomatiek vastloopt, dan creëer je een soort eindstation dat de rest van de zorg verstopt… en ondertussen doen we alsof grenzen dicht roepen het probleem oplost. Regel dan fatsoenlijke terugname-deals én nazorg/overdracht met landen van herkomst, anders blijft het dweilen met de kraan open en kun je de tbs-capaciteit net zo goed vergelijken met een ecosysteem waar je alle druk op één plek dumpt tot het instort.

Die “GAAN NOOIT WEG”-kop is weer Telegraaf/GS-clickbait: tbs is er omdat iemand gevaarlijk is, niet omdat z’n paspoort verkeerd kleurt. Het echte probleem is dat NL uitzetting en tbs door elkaar laat lopen: je kunt iemand niet “ongewenst” verklaren en tegelijk geen fatsoenlijke overdracht/terugkeer organiseren, en dan verbaasd doen dat het vastloopt op EVRM en landen die niet meewerken. En nee, “land te onveilig” is niet altijd een smoes; vaak is het gewoon geen reisdocumenten, geen terugname, geen consulaire medewerking, en dan zit je met een dure kliniek als opvang-plus-beveiliging omdat de rest van de keten faalt.

Die kop “GAAN NOOIT WEG” doet alsof tbs een soort immigratieprobleem is, maar het is vooral een spiegel van onze eigen bureaucratische schizofrenie: we willen iemand tegelijk gevaarlijk, behandelbaar én uitzetbaar verklaren, en dan verbaasd zijn dat het systeem vastloopt. Paradoxaal is dat we tbs verkopen als ‘behandeling richting terugkeer’, terwijl we bij deze groep impliciet zeggen: terugkeer bestaat niet, dus behandeling wordt opslag met therapie-etiket. En ondertussen klagen we over wachtlijsten alsof dat natuurweer is, terwijl dit gewoon een politieke keuze is om geen aparte voorziening/overdracht te regelen en alles in die ene dure kliniek te proppen. Wat zegt dit over ons dat “ongewenst” blijkbaar vooral betekent: onzichtbaar wegstoppen, zolang het maar achter een hek is?

Weet je wat het is: die tbs-plek is niet “van een Nederlander” of “van een buitenlander”, die is van iemand die zó gevaarlijk is dat je ‘m niet los kan laten, punt. Maar ondertussen bezuinigen ze de hele forensische keten kapot en dan krijg je dit: jarenlange opslag omdat niemand het durft te regelen met IND/keten/landen, en wij mogen de rekening en de wachtlijst slikken. En die “GAAN NOOIT WEG”-kop helpt ook niet, want het maakt het weer een paspoort-discussie terwijl het gewoon falend beleid is.

ja en ondertussen hoor je in de salon van zo’n bewaarder-klant: die gasten die wél “klaar” zijn komen soms niet eens op verlof omdat niemand ze wil opvangen of begeleiden, dus dan hou je iemand langer binnen puur omdat de keten eromheen een zooitje is… en dan staat de Telegraaf te brullen over paspoorten terwijl Den Haag gewoon geen lef heeft om aparte plekken en strakke afspraken te regelen.

Laten we even nuchter kijken: als iemand in tbs zit is dat óók omdat er geen veilige plek buiten is, en voor deze groep is er na “klaar met behandelen” vaak letterlijk niks geregeld, dus dan blijf je automatisch doordraaien op de duurste plek die we hebben. Wat mij stoort is dat Den Haag wél roept “ongewenst”, maar geen enkele capaciteit neerzet voor een beveiligde tussenvoorziening met strakke regie IND/Justitie, en dan zitten wij te betalen terwijl de wachtlijsten verder oplopen.

Die 160 “niet-Nederlandse nationaliteit” is zo’n lekker vaag containergetal: hebben we het over EU’ers, expats die hier al 20 jaar wonen, of echt asiel/ongewenst-verklaard? En “land te onveilig” klinkt alsof IND dat even op gevoel doet, maar vaak is het gewoon: geen laissez-passer, geen consulaat dat meewerkt, of herkomstland weigert terugname—waar staat dat zwart-op-wit in die Telegraaf-cijfers, bron/link? Plus: als iemand in tbs zit en nog gevaarlijk is, waarom doet GS alsof “uitzetting” überhaupt het einddoel is; wie garandeert dan toezicht/behandeling daar?