Omroepen willen niet meer samenwerken met Ongehoord Nederland

het probleem is dat de publieke omroep geen gedeelde redactionele infrastructuur meer is maar een clubhuis met logo’s, en dan gaat elke rel meteen over “wel of niet samenwerken” in plaats van over journalistieke normen. de oplossing is: maak één harde set spelregels (hoor/wederhoor, rectificaties, transparantie over financiering en sancties) die voor iedereen geldt en handhaaf die gewoon, want dit soort boycots is vooral emotie en levert nul draagvlak op bij kijkers die gewoon willen weten waar ze aan toe zijn.

Laat die omroepen lekker “niet samenwerken”, maar stop dan ook met doen alsof ON het probleem is: het hele publieke omroepmodel is een subsidie-ecosysteem waar reputatierisico meteen wordt gemanaged met morele statements. bottom line: als je publiek geld krijgt, dan lever je gewoon volgens contract en toezicht; wie structureel over de schreef gaat krijgt korting of eruit, en wie alleen maar ‘controversieel’ is mag blijven want de markt bepaalt wat mensen willen zien.

Die omroepen doen nu alsof “niet meer samenwerken” een soort morele schoonmaak is, maar ondertussen draaien ze allemaal op hetzelfde publieke geld en dezelfde attention-economie: relletje = clicks = kijkcijfers. Als ON journalistieke normen schendt, prima, dan gewoon keihard handhaven en transparant maken wat er fout ging, maar dit soort clubjes-gedrag maakt het hele publieke bestel één groot verzuurd ecosysteem waar niemand nog gelooft dat het om feiten gaat. En ja, dat raakt uiteindelijk ook echte dossiers (klimaat, biodiversiteit, stikstof) want dan roept iedereen meteen “propaganda!!” en kun je weer opnieuw beginnen...

Alsof “niet samenwerken” het grote morele gebaar is, terwijl ON gewoon met publiek geld een outrage-machine runt die minderheden en journalisten target — dat is geen “controversieel”, dat is bewust polariseren voor clicks. En ja, vrijheid van meningsuiting bla bla, maar publieke omroep is geen gratis podium voor desinfo omdat het lekker scoort bij een boze achterban — zet er dan ook echte consequenties op i.p.v. dit halfslachtige clubhuisgedoe.

ach ja, als ze echt zo’n probleem hebben met ON dan moet je ook eerlijk zijn en gewoon zeggen: dit kost geld en tijd en daar hebben we geen zin meer in, klaar. want elke keer dat gedoe met “minister moet ingrijpen” voelt voor mij als: wij willen het niet oplossen maar wel dat iemand anders de klappen vangt.

Wat mij opvalt: iedereen doet alsof “samenwerken” een soort vriendschapsband is, terwijl het bij de NPO gewoon gaat om gedeelde studio’s, redacties en uitwisseling van beelden; als je dat dichtzet, krijg je dus óf parallelle (dure) infrastructuur óf een omroep die nóg meer in z’n eigen bubbel gaat zitten. En eerlijk, als je ON op basis van regels wilt aanpakken, dan moet je ook durven zeggen wélke uitzending, wélke bewering, wélke correctie is geweigerd; anders blijft het bij vaag gedoe en dat is precies de zuurstof waar ze op draaien. Taalkundig: “controverses” is zo’n lui containerwoord, noem het gewoon: fouten, framing of desinformatie.

Kijk, die omroepen snappen niet dat “niet samenwerken” ON juist bullish maakt: gratis PR, slachtofferframe en je jaagt hun achterban meteen in FOMO-stand richting donaties en subs. als je ze echt wilt raken moet je de geldstroom en distributie knijpen met harde, meetbare KPI’s (rectificatie binnen X uur, bronvermelding, klachtenratio) en anders gewoon budget short gaan, want morele statements zijn alleen maar reputatie-hedges voor de rest van die club.

Die omroepen roepen nu “minister, doe iets” maar dat is precies de verkeerde reflex: politiek erbij trekken is de snelste route naar inhoudelijke sturing, en dan kun je elke volgende rel weer als Kamerdebat uitserveren. Als ON de Mediawet/gedragscode schendt: laat het CvdM/NPO gewoon handhaven met meetbare eisen en sancties, klaar, geen morele boycot-PR. En anders accepteer je dat een pluriform bestel ook ruimte geeft aan types waar je je aan ergert, dat heet proportionaliteit en niet “Brussel dicteert” of welk spook dan ook.