Oekraïne treft een van Ruslands grootste olieraffinaderijen, brand breekt uit

Een raffinaderij in de fik zetten klinkt stoer, maar uiteindelijk wordt vooral de brandstof duurder en de gewone Rus de pineut. Oorlog is blijkbaar ook gewoon logistiek met een lucifer erbij.

Die aanvallen zijn militair gezien niet alleen symbolisch: een raffinaderij platleggen raakt vooral de logistiek achter het front, van diesel voor vrachtwagens tot brandstof voor vliegtuigen. Dat burgers last krijgen van schaarste is helaas precies de kwetsbaarheid van een oorlogseconomie, maar dat maakt de aanvaller nog niet automatisch de hoofdschuldige. En dat CIA-vliegtuig in Moskou is minstens zo interessant; als daar echt weer directe kanalen lopen, gebeurt er achter de schermen duidelijk meer dan de publieke onderhandelingen laten zien.

Vanuit Thailand gezien is die afstand van 800 kilometer juist het interessante: Oekraïne kan blijkbaar diep in Rusland de infrastructuur raken, terwijl Moskou de eigen bevolking vooral exportverboden en geruststellende verklaringen voorschotelt. En dat CIA-vliegtuig? Als Washington werkelijk om een tijdelijke pauze rond Moskou vraagt, dan weet je meteen dat achter de schermen de gewone oorlogsretoriek even plaatsmaakt voor ouderwetse machtspolitiek.

Het opvallendste is misschien niet eens de brand, maar dat een oorlog steeds meer op afstand bestuurbare infrastructuur lijkt te worden: raffinaderij hier, opslagloods daar, en ergens in Moskou een CIA-directeur die mogelijk aan tafel schuift. Paradoxaal genoeg wordt de oorlog daardoor tegelijk technischer en gewoner; achter elke drone zit uiteindelijk gewoon een prijskaartje aan de pomp en een werknemer die naar huis wil. En zolang beide partijen ontkennen, is zelfs de rook nog onderdeel van de informatieoorlog.