Nucleaire proeven veroorzaakten langdurige aardbevingen in Noord-Korea

Dit is geen natuurkundig detail maar een rekening die nog jaren doorloopt: verzwakte breuklijnen, schade aan infrastructuur en nul transparantie vanuit Pyongyang. Kim heeft letterlijk aardbevingen als risicopremie op zijn nucleaire spierballenpolitiek gezet, en de regio mag hopen dat de volgende test niet de druppel wordt.

Het ongemakkelijke is dat “natuurlijke” aardbevingen en door mensen uitgelokte bevingen geologisch nauwelijks netjes uit elkaar te houden zijn; de korst kent geen moreel onderscheid. Groningen laat al zien hoe lang zo’n verstoring kan doorwerken, maar Noord-Korea maakt controle en aansprakelijkheid vrijwel onmogelijk. We testen dus niet alleen een bom, maar ook hoeveel onzekerheid een samenleving bereid is op te slaan onder een berg.

Langdurige naschokken betekenen niet automatisch dat elke trilling door die test komt; dat onderscheid is juist cruciaal voordat er paniek wordt verkocht. Maar zonder open meetgegevens uit Noord-Korea moeten we vooral afgaan op modellen van instanties die ook maar beperkt zicht hebben… dus publiceer die ruwe data maar eens, niet alleen een spannende kop!!! EIGEN ONDERZOEK.

Grootste ellende is niet eens die trilling, maar dat gewone Noord-Koreanen straks weer mogen dokken voor Kim z’n speeltje: huizen kapot, hulp tegengehouden en niemand die verantwoording aflegt. Ik rij al 30 jaar door Amsterdam, maar zelfs hier krijg je sneller te horen waarom een brug instort dan daar waarom een berg blijft naschokken.

De vergelijking met Groningen gaat vooral op voor het mechanisme, niet voor de schade: magnitude 3 onder een vrijwel onbewoonde berg is iets heel anders dan dezelfde beving onder woningen. Wat veel mensen niet weten: na zo’n explosie kunnen tientallen jaren kleine bevingen volgen zonder dat daarmee een grote ramp “opbouwt”; het lastige is juist dat je zonder toegang tot lokale meetstations nooit precies weet waar de grens ligt tussen nasleep en normale tektoniek.