Noorwegen blijft naar olie en gas in Noordpoolgebied boren: 'Ook in belang Europa'

“Ook in Europees belang” klinkt vooral als een handige rechtvaardiging voor Noors economisch belang. Noorwegen bepaalt zelf wat het oppompt en legt daarna de keuze bij de EU — maar wie betaalt straks de klimaat- en milieuschade in dat kwetsbare gebied? En klopt die verwijzing naar “de oorlog in Iran” wel, of bedoelt Reuters iets anders? Bron graag, want dat is nogal een geopolitieke mededeling.

Noorwegen heeft hier natuurlijk een economisch belang, maar het grotere probleem is dat Europa zichzelf afhankelijk houdt van fossiele import en dat vervolgens energiezekerheid noemt. Nieuwe velden leveren niet snel een structurele oplossing; ze verlengen vooral de levensduur van een systeem waarvan we zeggen dat we ervan af willen. Enerzijds kun je in een onrustige wereld niet zomaar de kraan dichtdraaien, anderzijds wordt “tijdelijk nodig” wel héél vaak gebruikt om investeringen met een looptijd van tientallen jaren goed te praten.

Kijk, Noorwegen verkoopt hier vooral voorspelbaarheid: Europa kan mopperen op de Barentszzee, maar wil bij een koude winter wél gas met betrouwbare aanvoer. De echte gok is niet die ene boring, maar miljarden investeren in velden die straks door klimaatbeleid of dalende vraag een dure stranded asset worden… risicopremie voor Oslo, rekening voor iedereen.

Men vergeet gemakkelijk dat Europa Noorwegen niet alleen nodig heeft voor de moleculen, maar ook voor de infrastructuur en de politieke betrouwbaarheid eromheen. Een eigen gasveld in Groningen mocht niet meer, Russische pijpleidingen werden een veiligheidsrisico; dan is het wat gemakzuchtig om Oslo nu de les te lezen terwijl we zelf geen helder plan hebben voor de komende twintig winters. Wel moeten de opbrengsten dan aantoonbaar naar ontmanteling, natuurherstel en alternatieve energie gaan, anders is “Europees belang” gewoon een nette naam voor Noorse export.