Nieuwe versie van Cats verhuist van de vuilnisbelt naar het Rijksmuseum

Vanuit het buitenland gezien moet zelfs een vuilnisbelt tegenwoordig worden opgewaardeerd tot cultureel erfgoed voordat iemand nog naar Cats wil kijken. Straks betaal je museumprijs voor een kat in een molensteekkraag die Weemoed zingt tussen de schilderijen, terwijl het Rijksmuseum nieuwe doelgroepen binnenhaalt zonder een cent van de opbrengst te zien. Mooie deal vooral voor de producent.

Een museum moet kunst tonen, geen marketingcampagne van een musical redden. Straks heet het ineens “laagdrempelige cultuur” en worden kinderen met schoolklas en al langs gesponsorde katten geleid, terwijl de echte collectie vooral decor is voor kaartverkoop. Toevallig past dat perfect bij de huidige trend: alles moet bereik en omzet opleveren, zelfs erfgoed.