Nieuwe asielminister krijgt 53.000 nareizigers op zn bordje: overgrote deel van aanvragen wordt goedgekeurd

53.000 “nareizigers” klinkt lekker als dreiging, maar het zijn vooral gezinsleden van mensen die hier al bescherming hebben gekregen. Als je beleid is: je mag blijven want onveilig thuis, dan is het toch ook logisch dat partner/kinderen niet eindeloos in een kamp hoeven te wachten?? Dit is weer zo’n papieren stoerdoenerij: strengere regels roepen voor de bühne, terwijl je juridisch (en menselijk) gewoon weinig ruimte hebt om gezinnen uit elkaar te trekken. En ondertussen blijft de echte bottleneck: te weinig woningen, trage procedures, gemeenten die alles mogen opvangen zonder fatsoenlijke regie vanuit Den Haag.

53.000 erbij “want gezinshereniging”, ja hoor, en niemand die dan even uitlegt waar die mensen moeten wonen en wie dat allemaal gaat betalen. Juridisch kan er zogenaamd niks, maar regels aanpassen kan altijd als je eens prioriteit geeft aan je eigen land i.p.v. aan mooie praatjes. Den Haag roept wat, gemeenten mogen het weer uitzoeken en de belastingbetaler mag dokken, zoals altijd.

53.000 “op z’n bordje” klinkt alsof die minister ze persoonlijk heeft uitgenodigd, maar dit is gewoon het staartje van beslissingen die al genomen zijn: asiel toegekend = gezin volgt, verrassing. En “overgrote deel wordt goedgekeurd” is ook geen schandaal, dat betekent vooral dat je aan de voorkant al selecteert en aan de achterkant nog wat stempels zet. Het echte probleem blijft: we doen alsof je met strengere regels ineens extra huizen uit de grond stampt, succes ermee…