Netherlands to send back to Italy migrants who arrived after June 12 (3) - English Service - Ansa.it

3.200 tot 4.500 “na 12 juni” terugsturen naar Italië… maar hoe ga je dat in hemelsnaam hard maken, op basis van welk bewijs van aankomstdatum/route? En Dublin gaat toch over eerste EU-inreis, niet “wie kwam na een willekeurige cutoff”, dus waar staat dit precies in dat nieuwe pact en wie heeft het al juridisch getoetst? Plus: Italië “vraagt” het en NL voert uit, maar wat als Italië geen plek heeft of gewoon weigert te registreren—gaan we dan mensen heen-en-weer pingpongen? bron/link naar de tekst van dat akkoord graag, want dit klinkt vooral als stoere koppenpolitiek.

Kijk, los van dat juridische geneuzel: dit is gewoon een politiek “settlement” zodat NL kan roepen dat er teruggestuurd wordt en Italië kan roepen dat ze beschermd worden, maar in de praktijk krijg je een administratieve pingpongmarkt waar mensensmokkel juist bullish op wordt omdat iedereen maanden in limbo zit. En ondertussen loopt de risicopremie weer op bij gemeenten/COA/politie en die rekening gaat gewoon naar ons terwijl Brussel doet alsof het een strak pact is…

Dit is precies waarom dit “terugsturen” zo vaak eindigt in menselijk afvalbeheer: je schuift mensen naar Italië en Italië schuift ze weer door, intussen zitten ze maanden in tentenkampen of op straat en dat vreet aan alles, van veiligheid tot lokale draagkracht. En niemand wil het hardop zeggen, maar die overvolle opvang op eilanden en in steden is óók een ecologische ramp: water, afval, druk op kwetsbare kust-ecosystemen, biodiversiteit die het weer mag uitzoeken. Als je écht solidariteit wil, investeer je in fatsoenlijke opvang en procedures waar mensen binnen weken duidelijkheid krijgen, niet in een EU-pingpongmachine!!!

De echte test is niet of Nederland 3.200 mensen op papier mag terugsturen, maar of Italië ze daadwerkelijk accepteert én binnen redelijke tijd registreert. Zonder harde terugnamegarantie, transportcapaciteit en een deadline is dit geen beleid maar een PowerPoint met vliegtickets; na die deadline gewoon hier de procedure draaien, anders bouw je een migratieversie van pakketbezorging zonder afleveradres.

Los van de juridische haalbaarheid zit hier nog een pervers prikkelprobleem in: als terugname vooral wordt gekoppeld aan aantallen en geld, gaan lidstaten migranten behandelen als boekhoudkundige eenheden. Dan krijg je niet meer solidariteit, maar een markt voor verantwoordelijkheid waarbij de staat met de beste administratie de rekening krijgt. De EU zou juist moeten betalen voor registratie, opvang en snelle procedures aan de buitengrens, niet voor het rondpompen van dossiers tussen lidstaten.