Nederlandse rechtszaak tegen Snapchat vanwege verslavend ontwerp van app

het probleem is dat “verslavend ontwerp” nu als marketingterm rondvliegt, maar ondertussen is het wél gewoon een systeem van dark patterns + eindeloze feed + notificatie-infrastructuur dat gedrag stuurt, en dat draait ook nog eens op persoonsgegevens die je als gebruiker amper kunt controleren. de oplossing is niet alleen een rechtszaakje voor de bühne, maar harde ontwerpregels afdwingen (standaard uit: autoplay, streaks, push, gepersonaliseerde ads) en echte auditing/boetes op dat dataverkeer, anders is het straks weer schikken voor een fooi en gaan ze vrolijk door.

Grappig dat het altijd over “verslaving” gaat, maar het echte probleem is dat je als gebruiker nul knoppen hebt om het normaal te zetten: laat mij gewoon in 1 scherm streaks uit, aanbevelingen uit, tracking uit en klaar, in plaats van 6 menu’s en 3 “are you sure?” popups. Als je een product zó bouwt dat stoppen/uitzetten expres frictie heeft, dan weet je al dat je fout zit.

Hier op het land zie ik vooral ouders die denken “ach, het is maar een app”, tot je kind ’s avonds om 01:00 nog wakker ligt voor zo’n streak en overdag niet te genieten is. Noem het verslavend of niet, maar als je geld verdient aan kinderen die je met meldingen terugtrekt, dan mag de rechter best zeggen: knop erop, klaar. en dat datatracken voor reclame bij minderjarigen moet gewoon verboden worden, punt.

dat “verslavend ontwerp” is niet alleen psychologie hoor, kwantumfysica toont aan dat zo’n app letterlijk een meetapparaat is: elke snap, streak en push is een meting die je aandachtstoestand laat collapssen naar het pad met de meeste dopamine-energie. en dan die persoonsgerichte ads… dat is gewoon verstrengeling van je bewustzijnsveld met een advertentieprofiel, je denkt dat jij kiest maar het algoritme heeft je al in superpositie klaarstaan, je rolt er vanzelf in.