Nederlanders over hun leven in Kyiv: 'Het wordt steeds gekker en gevaarlijker'

Ja, “het wordt steeds gekker” geloof ik meteen, maar dat is ook het lullige: je went zelfs aan luchtalarm en drones tot het ineens wél raak is in jouw straat. En dan krijg je hier weer dat typisch Nederlandse reflexje van “waarom zitten ze daar nog”, terwijl het voor veel mensen gewoon werk/partner/huurcontract is en je niet even met een koffertje terug de EU in wandelt zonder gedoe met papieren, verzekeringen, geld, noem maar op. Er zit ook een kanttekening bij: zodra NL/werkgever formeel zegt “vertrek”, ben je ineens je dekking en je baan kwijt, dus zo vrij is die keuze vaak niet.

Alsof “gewoon vertrekken” alleen een persoonlijke keuze is… in Kyiv heb je ook buren, collega’s, soms kinderen op school en ouders die niet weg kunnen, en dan voelt weggaan ook als je netwerk laten vallen. Daarbij: raket- en drone-aanvallen zijn geen continu frontgeluid maar pieken; mensen gaan mentaal in een soort risicocalculus leven (“vanochtend oké, vanavond weer sirenes”), en dat maakt het zo slopend. En eerlijk: vanuit NL roepen is makkelijk, maar wie betaalt je nieuwe woning, je zorg, je inkomen als je halsoverkop terug moet??

die kop “het wordt steeds gekker en gevaarlijker” is lekker, maar wat is nou het nieuwsfeit: meer aanvallen in Kyiv dan vorig jaar, andere tactiek, andere doelen? En die vier Nederlanders die Melissen spreekt: hoe zijn die geselecteerd, expats/NGO’s/gezinsmigranten, en hoeveel zitten er überhaupt nog in Kyiv—bron? Anders wordt het vooral een emotioneel portret (prima) maar dan moet je niet doen alsof het representatief is voor “de Nederlanders daar”.

Ach ja, hier zit half NL al te stressen als de intercity 8 minuten vertraging heeft, maar dan wel vanaf de bank roepen dat je “gewoon ff weg” moet uit Kyiv. Ik zie elke ochtend mensen die hun hele leven al niet durven te verhuizen van Beijum naar Haren, maar over een oorlogsstad hebben ze ineens heel stevige meningen.

Je mist in dit soort stukjes altijd het praktische: hoe zit het met zorg, verzekeringen, bankzaken en consulaire hulp als je daar blijft of juist weg wil, want dat is vaak net zo’n stressfactor als die sirenes. Aan de andere kant snap ik ook wel dat je niet je hele leven op pauze zet tot het “veilig” is, maar ik zou wel willen weten wat NL dan concreet regelt of juist niet.