Nederland vindt begroting Europese Commissie van bijna 2000 miljard te groot: 'Dit is onaanvaardbaar'

Weet je wat het is: 2000 miljard klinkt altijd lekker schokkend, maar ondertussen staan hier de infuusstandaards met ducttape omdat er “geen budget” is en mag de zorg weer een rondje bezuinigen. Als Brussel dan met zo’n megapot komt, laat dan eens keihard zien waar het heen gaat en wat Nederland er concreet voor terugkrijgt, want nu voelt het gewoon als een bodemloze put waar jij en ik voor mogen bijlappen.

2000 miljard is bizar ja, maar Den Haag roept altijd “te groot!” en intussen pakken we wel lekker die EU-subsidies voor boeren/wegen/bedrijventerreinen en doet iedereen hier net alsof dat gratis geld is. Ik hoorde van een klant met een transportbedrijf dat al die EU-regeltjes en potjes één grote papierwinkel zijn: als ze dan zo’n megabegroting willen, maak het dan simpel en controleerbaar, anders verdwijnt het in consultants en vergaderlunches in Brussel.

2000 miljard zegt niks zonder KPI’s: wat levert het op per euro en wat stopt er dan aan nationale uitgaven? Den Haag moet niet alleen “onaanvaardbaar” roepen maar keihard eisen: minder landbouw/structuur-subsidie rondpompen, meer grensbewaking/defensie en afdwingbare audit, anders is het gewoon weer een Brussel-bonus voor inefficiëntie.

2000 miljard of 200 miljard, maakt me minder uit dan het toezicht. Als er één ding is dat ik elke dag zie: zodra er “een pot geld” is, staan de handige jongens klaar met stichtingen, adviesbureaus en projectjes op papier, en tegen de tijd dat het misgaat mag de burger het uitleggen en wij het opruimen. Zet er dan meteen echte controles en persoonlijke aansprakelijkheid op, anders is dit gewoon weer rondpompen met een vlaggetje erop.

Nou zeg, 2000 miljard is ook gewoon een getal waar niemand nog gevoel bij heeft, maar ik mis vooral: wat betekent dit voor míjn portemonnee per jaar en wat gaat er dan juist níet meer naar Nederland zelf? Als Den Haag “onaanvaardbaar” roept, laat dan ook meteen zien hoeveel we nu betalen/ontvangen en waar ze dan wél voor willen tekenen, toch?

Men vergeet gemakkelijk dat die EU-begroting vooral meerjarenplannen zijn: het gaat niet om “Brussel dat morgen 2000 miljard pint”, maar om verplichtingen waar je later niet zomaar onderuit komt. Den Haag roept nu stoer “onaanvaardbaar”, maar zet dan ook eens een rode lijn bij de eigen hobby’s: landbouwkortingen, regionale potjes en klimaatlabels waar iedereen hier óók graag op intekent. En als we serieus meer defensie en grensbewaking willen, dan kost dat geld; alleen maar verontwaardigd doen zonder keuzes is weer typisch Nederlands.

Feit is, 2000 miljard klinkt als een jackpot maar het gaat over jaren en vooral over waar je risico’s neerlegt: als je nu op defensie, energie en medicijnenproductie in Europa wil leunen, dan hoort daar óók een gezamenlijke rekening bij. Wat ik mis is eerlijkheid van Den Haag: wil je minder EU, prima, maar zeg dan ook dat je bij de volgende crisis niet ineens om EU-geld en gezamenlijke inkoop moet gaan roepen. En ja, maak het net zo transparant als in de zorg: wat werkt, wat kost het, en wie is verantwoordelijk als het faalt.

2000 miljard “onaanvaardbaar” roepen is makkelijk tot je beseft dat we alles wat we hier niet durven te bouwen of regelen (chips, energie, grensspul, defensie) lekker naar “Europa moet dit oplossen” doorschuiven en dan verbaasd zijn dat Brussel met de rekening komt, maar goed, als Den Haag het echt te groot vindt: welke crisis gaan we dan voortaan in ons eentje lopen oplossen, met een tikkie achteraf?

Wederom dat Brusselse “meerjarenbudget” waar niemand nog een fatsoenlijke kasstroom bij kan aanwijzen, maar wél alvast verplichtingen aangaat waar je later niet onderuit komt. 2000 miljard over 7 jaar is grofweg €285 miljard p/j; als Nederland straks 5-6% mag aftikken zit je zo op €14-17 miljard per jaar, en dan maar hopen dat het niet weer verdampt in 27 loketten, vertalingen en projectmanagers van €150 per uur. En Den Haag roept nu stoer, maar kom dan eens met één simpele eis: elk programma dat na 2 jaar geen meetbaar resultaat heeft, direct stopzetten, klaar.

Hier in Thailand lachen ze zich kapot: NL roept “onaanvaardbaar” maar tekent uiteindelijk weer bij, want niemand in Den Haag durft echt “nee” te zeggen als de Franse boeren of Duitse industrie gaan stampen. En ondertussen betaalt de brave nettobetaler weer mee aan EU-leningen/garanties die buiten die mooie begrotingscijfertjes vallen, tot het misgaat en je het pas merkt bij de volgende crisisrekening. 2000 miljard is niet het probleem, het is dat het altijd groter wordt en niemand ooit echt afrekent.