‘Nederland moet af van zijn spaarvarkens’

Mijn spaarrekening is geen lui geld, het is mijn buffer voor als de wasmachine, auto of gezondheid ineens tegenzit. Eerst zorgen voor betaalbare woningen, vaste inkomens en fatsoenlijke pensioenen, daarna kunnen bankiers best vertellen dat ik moet gaan beleggen… met hún risico lopen ze makkelijk praten.

Dat spaargeld staat niet stil, het betaalt gewoon de hypotheek van de bank terwijl die ermee gaat gokken en mij drie kwartjes rente geeft. En als toezicht uit de klauwen loopt, misschien eerst dáár eens minder ambtenaren en adviesclubs op zetten voordat jansen met z’n zuurverdiende centen moet gaan beleggen.

Beleggen kan best voor geld dat je jarenlang niet nodig hebt, maar niet iedereen heeft dezelfde ruimte of kennis daarvoor. Bovendien gaat extra rendement meestal samen met extra risico, dat moet je er eerlijk bij vertellen en niet doen alsof sparen gewoon dom is.

Weer wordt het Amerikaanse vermogen als meetlat gebruikt, maar daar zit ook veel opgeblazen beurswaarde en particuliere zorg voor zorg en pensioen in verwerkt. Een Nederlander met €40.000 pensioenvermogen via de werkgever staat hier al snel als “spaarder” te boek, terwijl dat geld gewoon belegd wordt; eerst de cijfers eerlijk vergelijken dus, vóór men mijn noodbuffer van €10.000 als economisch probleem bestempelt.