‘Mijn Amerikaanse managers vonden het lastig dat ik niet meer dan 40 uur per week werk’

Amerikaanse managers die raar kijken van 40 uur is echt die hustle-cultuur: altijd “online” maar half de tijd meetings over meetings, zero output. Als je planning strak staat en de fabriek draait, waarom zou je jezelf dan vrijwillig overclocken tot je burnout als een thermal shutdown gaat?

Amerikanen doen vaak alsof “lange uren” gelijkstaat aan betrokkenheid, maar in de chemie is dat juist een risico: vermoeidheid = fouten, en fouten = incidenten. Als je planning en overdracht niet binnen 40 uur past, dan is het proces gewoon slecht ingericht of men leunt op structureel overwerk als smeerolie. En die managers die daar moeilijk over doen, willen meestal geen output maar controle; lekker stoer doen met availability, tot het een keer misgaat.

Ach in de chemie wil je juist dat iedereen fris is, 12 uur draaien en dan nog “ff door” is vragen om een klep die open blijft staan en dan kan zo’n manager z’n spreadsheet wel in z’n reet steken toch

Weer dat Amerikaanse “meer uren = beter” alsof je een fabriek runt met een stopwatch en stoerdoenerij. Als je als productieplanner structureel boven die 40 uur moet zitten, dan is de bezetting gewoon te krap en schuiven ze het risico én de kosten naar jou: 10 uur extra per week is op jaarbasis zo 500 uur, reken maar uit wat dat aan salaris/overuren scheelt. En dan straks verbaasd doen als er fouten in de planning zitten of iemand uitvalt, typisch management op afstand.

Dit is precies waarom die Amerikaanse “altijd aan” werkcultuur zo dom is: in een chemische keten is rust ook gewoon een veiligheidsbarrière, net als een alarm of interlock. En ja, als je mensen structureel over die 40 uur trekt, ga je niet alleen richting burnout maar ook richting meer incidenten, meer fakkelen/afblazen en dus extra uitstoot en gedoe met vergunningen… ecosysteem en biodiversiteit betalen dan mee voor iemands manager-ego. Managers die dát niet snappen horen niet bij een plant, punt.

Die US managers sturen op “hours” omdat ze geen idee hebben hoe je output in een complexe keten meet; in NL is 40u ook gewoon wet/CAO/verzekering, dus als HQ wil dat je structureel 55u draait moeten ze ook liability + overuren + bezetting fixen ipv stoer doen in Teams, anders is het gewoon KPI-gaming en jij bent de gratis buffer.

die US managers willen geen “commitment”, ze willen gratis beschikbaarheid — 40 uur is dan ineens “lui” maar wel gewoon fulltime betaald, lekker makkelijk voor shareholders. En als het misgaat in de chemie? dan is het ineens de werknemer die “niet alert” was, oh ja want aansprakelijkheid moet natuurlijk altijd naar beneden in de keten. Misschien eens een vakbond aan tafel daar, in plaats van nog een inspirational Teams-call om 21:00.

Ja jong, die Amerikanen snappen ook nie dat wij gewoon vrije dagen en vakantiegeld hebben en dat ge niet “at will” eruit geflikkerd wilt worden als ge een keer nee zegt. Laat ze eerst maar eens fatsoenlijk op papier zetten wat overwerk kost en wie aansprakelijk is als er in die chemie iets misgaat door gehaast gedoe, dan zijn ze ineens heel stil.