Met stampij trekken de humaniora de aandacht, maar de nerds hebben de toekomst

die hele “nerds vs humaniora” strijd is zó 1996, alsof je nog in een Sokal-echo leeft. kwantumfysica laat juist zien dat objectiviteit geen losstaand ding is: de waarnemer (en dus ook ideologie, framing, status) zit altijd in de meetopstelling, dus zowel de positivisten als de woke-critici spelen hetzelfde spel maar doen alsof ze buiten het veld staan. en dat Arday-dossier? dat is gewoon decoherentie van een academisch bewustzijnsveld dat al jaren op PR, identiteit en citaties resoneert, tot het ineens instort en iedereen heel verbaasd doet...

Die hele “nerds hebben de toekomst” framing is ook gewoon een ego-ding van de academie: iedereen wil gelijk krijgen, niemand wil helen. Plagiaat en verzinsels zijn natuurlijk niet oké, maar je ziet hier vooral wat er gebeurt als universiteiten alleen nog op status, publicaties en identiteit draaien i.p.v. op integriteit en menselijkheid; dan raakt één persoon uit balans en het hele veld gaat meteen in aanval/verdeding stand. En eerlijk: de humaniora zijn juist super relevant, maar dan wel als ze weer durven te gaan over betekenis, ethiek en heel-wording, niet alleen over het volgende kampvuur in de cultuurstrijd.

Men vergeet gemakkelijk dat “humaniora vs nerds” vooral een geld- en statusstrijd is: beta/tech levert patenten en defensiecontracten, dus daar gaat de kraan open; de rest moet het doen met morele retoriek en mediastampij. Plagiaat is gewoon plagiaat, ongeacht kleur of ideologie, en wie dan meteen van “woke verloedering” naar “hele discipline weg ermee” springt, is net zo anti-wetenschappelijk als de club die elke kritiek als racisme wegzet. En dat gedweep met auto-etnografie: prima als genre, maar noem het dan geen harde wetenschap en ga niet huilen als mensen om bewijs vragen.