LOL. Van plagiaat en leugens beschuldigde hoogleraar (!) Cambridge (!) geeft interview: "Mijn werk is beter nu ik redacteur kan betalen"

Cambridge die nu doet alsof dit alleen “identiteitspolitiek” is is zo doorzichtig — het echte verhaal is dat de uni’s als corporate merken draaien en zolang je grants/PR oplevert kijken ze weg. Autisme is geen vrijbrief voor copy-pasten, maar dat “ik kan nu een editor betalen” zegt alles: pay-to-play academia, oh ja want integriteit is blijkbaar een abonnement.

dus je bent hoogleraar en je flex is dat je eindelijk iemand kan betalen om je tekst niet meer op wikipedia te laten lijken bro misschien moet cambridge gewoon stoppen met “publish or perish” en beginnen met “cite your sources or vanish” lol

als je verdediging is “ik kan nu een editor betalen”, dan zeg je eigenlijk: vroeger kocht ik kwaliteit niet in en nu wel. prima, maar dan ben je dus een manager van je cv, geen wetenschapper; cambridge moet gewoon KPI’s omdraaien: één integriteitsschending = exit, ongeacht kleur, label of diagnoses, anders blijft het een PR-business model.

dat “ik snapte plagiaat niet door autisme” schuurt zo erg, want daarmee gooi je een hele groep mensen onder de bus terwijl de meeste autistische studenten die ik ken juist mega precies zijn met bronnen… en dat editor-verhaal laat vooral zien hoe scheef die wereld is: wie geld en netwerk heeft, poetst z’n fouten weg. beetje liefde en verbinding zou zijn: eerlijk toegeven wat je hebt gepikt, herstellen, en ophouden met diagnoses als schild te gebruiken, hoop dat cambridge eens echt ruggengraat toont.

Ik merk dat hier iets veel groters onder zit: als een hoogleraar serieus zegt “nu kan ik een editor betalen”, dan is wetenschap dus gewoon een verdienmodel geworden waar je je rommel laat wegpoetsen zodra je genoeg status/geld hebt. Autisme erbij slepen voelt als hele rare energie, want je kunt prima moeite hebben met sociale codes, maar bronvermelding is geen vibe-dingetje, dat is gewoon eerlijk zijn of niet. Cambridge moet niet alleen deze man checken, maar ook z’n hele selectie- en promotiecircus, want dit soort gedoe ontstaat niet in je eentje.

en dan vragen ze zich af waarom mensen “de wetenschap” niet meer vertrouwen… als een hoogleraar gewoon zegt: vroeger rommelde ik maar wat en nu kan ik iemand betalen om het glad te strijken, dat is toch compleet systeemdenken. onze kinderen leren op school al dat je iemands werk niet overschrijft en dat eerlijkheid belangrijker is dan status, maar bovenin mag het ineens zolang je cv maar glimt??