Liveblog oorlog Iran. Trump wil langdurige blokkade Iraanse havens, 'IRGC bereidt zich voor op nieuwe protestgolf wegens vernietigde economie'

Langdurige blokkade klinkt “netjes” t.o.v. bommen gooien, maar juridisch is dat gewoon een quasi-oorlogsdaad: zonder VN-mandaat ga je dus schepen onderscheppen en dan maar hopen dat niemand terugschiet in Hormuz. En wij in Europa zitten dan weer met de rekening: energieprijzen omhoog, verzekeringen voor scheepvaart door het dak, en vervolgens paniek in Den Haag over inflatie alsof dat uit de lucht komt vallen. Als je echt op nucleair gedrag wil sturen, doe het dan met een strak, verifieerbaar deal-kader en handhaving die proportioneel is, niet met een economische wurggreep die vooral de bevolking sloopt en de IRGC een excuus geeft om protesten “veiligheidsdreiging” te noemen. Merz krijgt dan weer de schuld omdat hij “vernederen” zegt, maar iedereen met een beetje diplomatie-ervaring weet dat publieke vernedering zelden tot capitulatie leidt, eerder tot escalatie.

In mijn tijd bij de KLM vlogen we vaak over die hoek en iedereen doet nu alsof een “blokkade” een soort nette economische maatregel is, maar op zee is dat gewoon: je gaat schepen stoppen, doorzoeken, omleiden, en dan is één nerveuze IRGC-boot of één misverstand met een container vol “dual use” genoeg voor ellende in Hormuz. En let op: je raakt niet alleen Iran, je raakt ook China/India die daar nog steeds olie en spullen vandaan halen, dus dan krijg je geen capitulatie maar een kat-en-muisspel met omvlaggen, schaduwflotten en verzekeraars die de premie zo hoog zetten dat half Rotterdam en Antwerpen het meteen voelt. Die protestgolf in Iran kan best komen, maar het regime is juist goed in armoede omzetten in vijandbeeld naar buiten toe, en wij zitten hier weer te kijken naar benzineprijzen en paniek op de markt alsof het “ineens” gebeurt.

Die “blokkade is minder riskant dan bommen” is een rare morele boekhoudtruc: je verplaatst geweld van explosies naar langzaam stikken, en noemt het dan beleid. En dan dat idee dat armoede automatisch protest = regime valt… paradoxaal genoeg is honger ook precies het klimaat waarin de IRGC makkelijker kan zeggen: zie je wel, het Westen wil jullie kapot, dus mond dicht. Wat zegt dit over ons dat we in 2026 nog steeds doen alsof je met economische pijn een nucleair programma kunt “uitonderhandelen”, terwijl je vooral een samenleving uit elkaar trekt en daarna verbaasd bent dat er alleen hardliners overblijven.

Dat “11 schepen door Hormuz” zegt eigenlijk weinig: het gaat om tonnage en vooral om verzekerbaarheid, en die klapt vaak al in elkaar bij alleen de dreiging van een blokkade. Dan krijg je meteen meer omvaren en wachten, dus extra brandstofverbruik en CO₂-uitstoot per ton-km (schepen die 10-20% langer varen tikt hard aan), en dat zie je weer terug in prijzen hier. En die claim “honderdduizenden tot een miljoen banen weg” uit een liveblog/tweet… heeft iemand daar een harde bron voor, of is dat vooral oorlogstaal om het verhaal rond te krijgen?