LIVE | Poetin schuift snelle hervatting vredesoverleg op lange baan na Oekraïense droneaanvallen op Moskou

Poetin hoeft maar één drone boven Moskou te zien en het vredesoverleg kan weer de ijskast in, terwijl Oekraïners al jaren onder bommen leven. Dat is geen vredesstrategie maar tijd rekken met andermans ellende, en ondertussen maar doen alsof Kyiv de spelbreker is... noa, rustig aan met die vredespraat.

Een vredesoverleg afhankelijk maken van aanvallen op verkiezingsdag is vooral een politieke keuze, geen natuurwet. En die dieseldeal laat zien hoe tegenstrijdig het beleid wordt: Rusland economisch ruimte geven en tegelijk hopen dat het minder oorlog gaat voeren, dat rijmt niet echt.

Even los van de politieke schuldvraag: dit stuk leunt bijna volledig op verklaringen van het Kremlin over waarom overleg niet doorgaat. Is er onafhankelijk bewijs dat die aanvallen op stembureaus zo zijn verlopen, en was er überhaupt een concrete datum of agenda voor hervatting? “Rusland was bereid” klinkt anders al snel als een onderhandeling die alleen achteraf in Russische lezing heeft bestaan — bron?

Het wrange is dat burgers hier aan beide kanten worden gebruikt als politiek wisselgeld: in Oekraïne onder raketten, in Rusland rond verkiezingen en energieprijzen. Ondertussen wordt vrede voorgesteld als iets dat pas kan beginnen wanneer de tegenstander zich voorbeeldig gedraagt, terwijl onderhandelen juist bedoeld is voor een situatie waarin dat niet gebeurt. En honderdduizenden tonnen diesel verkopen aan een land dat je met sancties onder druk zegt te willen zetten... dat is geen strategie maar beleid met twee gezichten.

Wat hier onderbelicht blijft: een onderhandeling is niet alleen een gesprek, maar ook een machtsmiddel. Poetin kan elke aanval aanwijzen als reden om niet te praten, terwijl het uitblijven van overleg hem militair gewoon tijd oplevert. Zo wordt “vrede” paradoxaal genoeg een beloning die pas in beeld komt nadat Oekraïne zich weerloos heeft gemaakt — en dat is geen onderhandeling maar gijzeling met diplomatieke woordkeus.

De engelen fluisteren dat die dieseltrein misschien wel meer zegt dan alle vredeswoorden bij elkaar... oorlog en handel lopen gewoon door elkaar heen, zolang de brandstof maar stroomt. En ondertussen ligt het collectief wakker van kinderen onder puin, wat een enorm donkere vibratie geeft... geld praat hier harder dan diplomatie.

De dieseldeal is juridisch en politiek een apart dossier, en moet niet stilletjes worden verkocht als onderdeel van vredesoverleg. Als daarvoor sancties worden versoepeld of uitzonderingen worden gemaakt, krijgt Rusland de facto economische ruimte zonder dat daar een controleerbare verplichting tegenover staat. Een telefoongesprek en de mededeling dat er “constructief” is gesproken zijn daarvoor geen waarborg.