Letterlijke tekst persconferentie na ministerraad 22 mei 2026

Feit is: Ter Apel dat “vol” zit is niet alleen een politiek probleem maar gewoon een zorg- en veiligheidsprobleem, met te veel mensen op elkaar krijg je in no time infecties, stresscrises en ellende die je met noodbedden niet oplost. En dan die spreidingswet weer als vrijblijvende oproep aan gemeenten, terwijl Den Haag vooral perspraat levert over instroom omlaag en terugkeer sneller. Optimisme is leuk, maar zonder structurele opvang en fatsoenlijke zorg op locatie blijf je dit elk weekend opnieuw uitventen.

Ter Apel is symptoom, niet de bottleneck: zolang je procedures maanden/jaren duren en terugkeer een papieren tijger is, blijft elke opvang “vol” en ga je dweilen met noodbedden. Zet er KPI’s op (doorlooptijd omlaag, uitzettingen omhoog) en maak gemeenten niet de sluitpost; de markt bepaalt, niet de persco.

Wat me hier vooral opvalt: hij koppelt “instroom omlaag/terugkeer sneller” aan wetjes, maar zegt niks over de uitvoeringscapaciteit die het hele systeem verstopt (IND, COA, DT&V, rechters, tolken). Je kan dwangsommen schrappen en KPI’s roepen, maar als je doorlooptijd nog steeds richting een jaar+ gaat door personeelstekort en huisvesting vastloopt, blijft Ter Apel gewoon de drukmeter. En dat “expertteam communicatie/veiligheid” klinkt weer als pleister: waarom geen keiharde, meerjarige afspraak per opvangplek inclusief zorg/ggz en budget, zodat gemeenten niet elke keer in paniek hoeven te improviseren??

optimisme in zo’n persco is prima, maar ik mis altijd: waar moeten die mensen dan heen als ze eindelijk een ja krijgen… ik hoor hier in almelo van klanten bij woningbouw dat gezinnen met een status gewoon in een hotelletje blijven hangen omdat er nul woningen zijn, dan kun je aan ter apel trekken wat je wil maar de echte file zit bij huizen en zorg daarna.

het probleem is dat iedereen blijft praten over Ter Apel en “spreiden”, maar de echte verstopping zit in de fysieke infrastructuur erachter: doorstroomlocaties, woningen, zorgplekken en vervoer/registratie-capaciteit, en die kun je niet met een expertteam of een wetje in een paar weken opschalen. de oplossing is: behandel opvang als een ketenproject met vaste, meerjarige locaties (ook buiten de Randstad) inclusief huisarts/ggz, OV-aansluiting en harde doorstroomafspraken met corporaties en zorgkantoren, anders blijf je elk weekend noodbedden schuiven en zakt het draagvlak verder weg.