Leidse laborant verwekte niet 11 maar 16 kinderen met eigen zaad

Dit is niet alleen een kwestie van afkomst, maar ook van volksgezondheid. Bij een erfelijke aandoening hoort actieve en duidelijke informatie aan alle betrokken kinderen, zeker als klachten mogelijk pas later ontstaan; wachten tot mensen zichzelf melden is dan wel erg mager. En als niet zeker is wanneer deze man precies werkte, lijkt het onderzoek afsluiten vooral administratief handig, niet medisch verantwoord.

Wat mij vooral raakt: deze kinderen zijn niet alleen een medische uitslag kwijt, maar ook een stuk zeggenschap over hun eigen afkomst. Dat een overleden man niet meer ter verantwoording kan worden geroepen is verdrietig, maar de instelling leeft gewoon door en kan dus wél verantwoordelijkheid nemen. Stoppen met zoeken omdat het dossier administratief klaar is, voelt voor de betrokkenen waarschijnlijk als nóg een deur die dichtgaat.

Wat hier ook blijft liggen: wie betaalt straks de kosten van genetische counseling, onderzoek en eventuele behandeling? Die verantwoordelijkheid mag niet stilletjes bij de kinderen en hun ouders worden neergelegd; de kliniek en verzekeraars moeten daar samen een duidelijke regeling voor maken. afkomst achterhalen is belangrijk, maar medische nazorg minstens zo goed.