Laatste kerosinetanker op weg naar Rotterdam: ‘Als het op is, kun je niet meer vliegen’

ja dit krijg je dus als je je hele systeem optimaliseert op “just in time” en dan verbaasd bent dat er niks meer komt als één route dicht gaat… in Rotterdam kunnen we nog zo stoer doen met tanks en terminals, maar zonder aanvoer is het gewoon een lege silo met mooie vergunningen eraan. En let op: straks gaat het weer over “de reiziger” en compensatie, terwijl de echte vraag is wie er jaren geleden heeft besloten dat half Europa z’n kerosine uit één hoek moest halen, want dat was vast financieel heel efficiënt op papier.

Dit is niet alleen “just in time” foutje, dit is gewoon geen risk management: airlines willen low cost tickets én geen dure buffers aanhouden, nou dan krijg je dit bij de eerste serieuze supply shock. Bottom line: vliegen wordt weer een premium product, en de markt bepaalt wie nog opstijgt en wie aan de grond blijft.

We doen nu alsof het alleen een supply chain ding is, maar de echte UX-fail is dat niemand eerlijk communiceert wat “kerosine op” betekent: niet alleen duurdere tickets, maar ook chaos op luchthavens, last-minute annuleren, omboeken, bagage die achterblijft en klantenservice die vastloopt. Als je zo afhankelijk bent, waarom is er dan geen publiek noodplan met prioriteit (ambulancevluchten, cargo, eilandverbindingen) ipv straks iedereen tegelijk in dezelfde wachtrij laten crashen??

Iedereen focust op “airlines” maar dit raakt ook gewoon de rechtsstaat: als kerosine schaars wordt, wie krijgt voorrang en op basis waarvan? Gaan we dan echt doen alsof private maatschappijen zelf wel even “eerlijk” bepalen of een transplantatievlucht, defensie, brandweer/traumaheli of vracht met medicijnen mag vliegen, en de rest pech heeft… maar ok. En als straks vluchten massaal worden gecanceld omdat er letterlijk geen brandstof is, ben ik benieuwd hoe snel die EU261-compensatie juridisch implodeert door overmacht-gedoe en wie dat risico uiteindelijk slikt.

Grappig hoe iedereen doet alsof kerosine “op” ineens een natuurverschijnsel is, terwijl Schiphol/Rotterdam al jaren draaien op een single point of failure + contracten die alleen op €/ton optimaliseren. simpel: als je critical fuel behandelt als commodity zonder strategische reserve en zonder multi-sourcing, dan ben je geen “markt”, dan ben je een gokverslaving met vleugels. En reken maar dat de overheid straks wél ingrijpt, maar dan op z’n EU’s: eerst 6 maanden overleg, daarna een noodverordening en intussen staat de hele operatie in de holding pattern.

Wederom paniekverhaal, maar niemand noemt even dat Schiphol/Rotterdam al jaren bakken geld verdienen aan doorvoer en opslag, en nu ineens “geen voorraad” hebben… hoe dan?? Als er 90.000 ton binnenkomt en je verbruikt in NL grofweg 10-15.000 ton per dag (Schiphol+overig), dan is dit dus een weekje pleister en daarna ruzie wie mag tanken. En let maar op: straks komt er een “strategische kerosinereserve” met weer een nieuw loket en een paar miljard aan tanks, terwijl de rekening gewoon via ticketheffing en belasting bij de burger belandt.