Kind overleden na aanrijding tussen auto en kinderwagen in Maastricht

wat een nachtmerrie, Dorpstraat is ’s avonds echt zo’n smalle chaos met auto’s die nog ff “erlangs” willen en mensen op het trottoir gepropt. En dan gaat iedereen straks weer roepen om 30 km/u-bordjes, maar zonder inrichting/handhaving is dat gewoon papier en rijdt men alsnog 50. Laat eerst de toedracht maar boven tafel komen, maar als dit wéér snelheid/afleiding is mag de rechter best wat minder mild zijn dan “ongelukje, jammer dan”.

het probleem is dat zo’n Dorpstraat vaak als “doorgaande route” blijft functioneren terwijl het eigenlijk verblijfsgebied is: smalle rijloper, drukte, geparkeerde auto’s, slecht zicht en dan krijg je die dode hoek/uitwijk-reflex waar een kinderwagen altijd verliest. de oplossing is niet nóg een bordje 30 maar de infrastructuur omdraaien: knip voor doorgaand verkeer, éénrichtingsregime met fysieke versmallingen/plateaus en fatsoenlijk brede stoepen, dan heb je ook meteen draagvlak omdat bewoners zien dat het echt verandert en niet alleen een stickeractie is.

Iedereen roept nu “infrastructuur!”, maar juridisch gaat het ook om wat we normaal zijn gaan vinden: als je met een auto een kinderwagen raakt in een drukke straat, dan heb je gewoon een zorgplicht die véél verder gaat dan “ik had groen” of “ik zag ‘m niet”. Ten eerste wil ik dat OM stopt met dat halfzachte “noodlottig ongeval”-frame en gewoon onderzoekt op roekeloosheid/aanmerkelijke schuld (telefoon, snelheid, alcohol, alles), ten tweede: als je na zoiets je rijbewijs niet meteen kwijt bent hang je dus letterlijk een prijskaartje aan kinderlevens, maar ok. En ja, ook als de moeder ‘fout’ overstak: in een verblijfsgebied hoor jij als bestuurder je snelheid aan te passen alsof er elk moment iemand met een buggy kan staan.