Kijken kunnen ze niet, maar toch vliegen deze Delftse drones nergens tegenaan, met hun snorharen en tastende vingers

Leuk speelgoed, maar laat zo’n ding eerst maar eens betrouwbaar tussen hoogspanningskabels en mensen vliegen zonder dat er een accu of vleugel afbreekt, want een robot met snorharen krijgt geen rekening van de verzekering betaald.

Men vergeet gemakkelijk dat zulke biomimetische machines juist ontstaan uit praktische beperkingen: een vogel kan in turbulentie razendsnel corrigeren zonder eerst een software-update te downloaden. De interessante vraag is daarom niet of dit mooie speelgoed is, maar of Delft die kennis straks omzet in inspecties van kades, riolen en rampgebieden waar mensen en gewone drones tekortschieten. Dat de onderzoeker met het ontwerp begint, klinkt misschien omgekeerd; in de wetenschap levert een goed idee soms pas later zijn toepassing op.