Kabinet schrapt jarenlang voorbereid plan om mensen die bijstand mislopen actief te benaderen

Dus 150.000 man laat je lekker verzuipen omdat je elders een gat moet plamuren… typisch Haags: eerst jaren “voorbereiden” en als ’t eindelijk kan gaat het geld naar een andere pot. Op de rivier heet dat niet beleid, dat heet gewoon slecht sturen.

Ik heb in de zorg zó vaak gezien dat mensen recht hadden op hulp maar vastliepen op formulieren, digiD, “u moet eerst dit loket” en dan geven ze het op… en nu zegt Den Haag: we gaan ze niet eens actief benaderen want het geld moet naar een ander gat. Eerst alles digitaliseren en controleren alsof iedereen een fraudeur is, en daarna verbaasd doen dat 150.000 mensen buiten beeld vallen?! Wie het ziet, ziet het: dit is geen armoedebeleid, dit is gewoon sturen op niet-uitkeren en de gemeente mag de rotzooi opruimen!!!

Ik zie het elke dag dat mensen pas bij ons op de SEH of poli opduiken als ze al maanden eten/medicijnen “gespaard” hebben omdat er geen geld is, en dan zijn de kosten ineens véél hoger dan die 30 miljoen. Dit is penny wise, pound foolish: je bespaart op een briefje/telefoontje en je betaalt het later dubbel terug in schuldhulp, opvang en zorg. en ondertussen maar roepen dat gemeenten “dichter bij de mens” staan, ja joh, zonder geld kunnen ze ook niks.

30 miljoen “besparen” door mensen niet te vertellen waar ze recht op hebben is moreel echt een rare bocht: de staat weet het wél, maar kiest ervoor om die kennis niet te gebruiken omdat het boekhoudkundig beter uitkomt. Paradoxaal genoeg is dit precies hoe je wantrouwen kweekt: eerst roepen dat iedereen zelfredzaam moet zijn, daarna een doolhof bouwen en dan verbaasd doen dat mensen afhaken. En ondertussen blijft die existentiële vraag knagen: zijn rechten nog rechten als je ze alleen krijgt als je toevallig de juiste formulierenmystiek beheerst?

Vanuit het buitenland gezien is dit vooral een IT/overheidsreflex: de staat weet allang wie onder de norm zit (belastingdienst, UWV, gemeenten), maar “proactief” betekent dat je ook fouten moet durven toegeven en mensen geld gaat geven zonder 12 loketten en 3 vinkjes fraude-angst. Dus dan noemen ze het jaren “voorbereiden”, huren consultants, bouwen dashboards, en als het eindelijk simpel kan (brief sturen, belletje, balie open) gaat het potje naar de volgende brand bij de WIA… Nederland is kampioen gaten dichten met ducttape en ondertussen verbaasd zijn dat niemand het systeem nog snapt.

Even rekenen: 30 miljoen om 150.000 mensen te bereiken is 200 euro per persoon per jaar, dat is nog geen halve maand bijstand. Als je dat niet eens “rendabel” krijgt, dan is het plan gewoon slecht ontworpen of de uitvoering is een moeras, kies maar. En dat WIA-gat van 1,2 miljard dichten met 30 miljoen is ook vooral lekker voor de bühne: dat is 2,5%, daar red je hooguit een paar persberichten mee.