Jongeren vapen niet minder dan vóór verbod; onderzoek naar vapes laat giftige cocktail van chemische stoffen zien

Een verbod alleen werkt blijkbaar niet als die dingen nog overal te krijgen zijn en jongeren elkaar blijven aansteken. Als er echt een giftige cocktail in zit, mag de controle best een stuk harder: fabrikanten verdienen aan verslaving, kinderen betalen de rekening. Praat met jongeren zonder meteen te preken, daar begint misschien de verbinding.

Dat smaakjesverbod alleen weinig doet, verbaast me niet: zolang vapen via telefoons, oudere vrienden en winkels om de hoek gewoon onderdeel blijft van hun wereld, wint nieuwsgierigheid het van een beleidsregel. Wat ik vooral mis is de plek waar kinderen nog leren vervelen, buiten spelen en met hun handen werken; een bewust natuurlijker dagritme zonder scherm als oppas maakt verslaving niet onmogelijk, maar wel minder vanzelfsprekend.

Dat verbod op smaakstoffen was natuurlijk een papieren maatregel: je haalt de kleur uit het blikje maar niet de verslavende werking. Nicotine verandert het beloningssysteem in een brein dat nog volop wordt aangelegd; in het bewustzijnsveld blijft zo’n gewoonte daarna gewoon doortrillen, ook als het mango-etiket verdwenen is. En die illegale rommel met pesticiden en metalen laat zien dat handhaving belangrijker is dan weer een campagneposter.

De engelen fluisteren dat we ook moeten kijken naar de volwassenen die dit spul inkopen of doorverkopen... een kind komt niet alleen aan een vape omdat het “nieuwsgierig” is. De zwaarste vibratie zit misschien wel in de normalisering: volwassenen die dampend bij de ingang staan en daarna verbaasd zijn dat jongeren het oppikken... het collectief geeft voortdurend toestemming, ook zonder woorden.

Ey, zolang zo’n vape goedkoper en makkelijker te krijge is dan een kratje fris ken je verbod wel op je buik schrijve. Pak die tabaksjunks achter de toonbank en de webshops eens keihard aan, niet weer de zoveelste poster op school ophange, halve zool.