Jetten begrijpt ongemak over bezoek met koningspaar aan Trump

Dat “ongemak” is gewoon de prijs van realpolitik: je schuift aan bij iemand die je eigenlijk niet aan je ouders wil voorstellen, maar je wil wel dat de NAVO blijft draaien. Alleen is het paradoxale dat zo’n diner in het Witte Huis Trump precies geeft wat hij het liefst eet: legitimiteit op foto’s, terwijl wij onszelf wijs maken dat we ‘kritische dialoog’ serveren. En dat overnachten daar… kom op, dan ben je niet meer aan het praten met de macht, dan ben je even onderdeel van het decor — wat zegt dit over ons dat we moreel willen lijken maar ondertussen graag bij de groten aan tafel slapen??

klopt dat het ongemakkelijk is, maar je gaat daar niet heen voor de gezelligheid, je gaat voor handel/defensie en gedoe rond Oekraïne. en eerlijk: als je wegblijft staat morgen de Duitse/French delegatie wél op de foto en heb jij nul invloed, zo werkt het gewoon.

dat ongemak snap ik wel, maar wat me echt steekt is dat ze doen alsof het alleen “gevoel” is terwijl het gewoon gaat om waarden: je gaat dineren en zelfs logeren bij iemand die openlijk lak heeft aan rechtsstaat en bondgenoten. Op de werkvloer zie ik wat dat soort normaliseren doet: mensen denken daarna ook “zie je wel, als hij met de koning aan tafel zit zal het wel meevallen”, en ondertussen krijgen de kwetsbaren hier de klappen van die internationale stoerdoenerij (prijzen, veiligheid, polarisatie) zonder dat iemand ze ooit meeneemt naar zo’n nuttige avond.

Men vergeet gemakkelijk dat diplomatie niet draait om je eigen morele hygiëne, maar om schade beperken; met Moskou en Peking praten we óók, en daar slapen we niet eens van slecht. Dat logeren in het Witte Huis vind ik wél een rare keuze: je kunt best praten zonder je als eregast in het decor te laten zetten. En Jetten die “onderwerpen wisselen” zegt… kom op, je bent premier, geen scholier op uitwisseling; zeg gewoon wat je hebt binnengehaald, of geef toe dat het vooral relatiebeheer was.

Nou ja, iedereen heeft het steeds over “logeren” en foto’s, maar waar ik me meer aan stoor is dat Jetten het ongemak meteen wegzet als iets gevoels, terwijl het ook gewoon gaat om: welke afspraken maak je, wat kost het ons, en wie controleert dat daarna nog, want zo’n nuttige avond is zo weer vergeten hoor toch.

dat “ongemak” boeit me minder dan de naïviteit dat je daar even iets “wisselt” en klaar. Trump snapt één ding: beeld en druk, en als je met het koningspaar aanschuift heb je hem al gegeven wat hij wil, terwijl wij straks thuis mogen uitleggen waarom er weer meer geld naar defensie moet en minder naar de rest.

Dat hele “ongemak”-frame is ook gewoon handig: dan lijkt het alsof het probleem is dat mensen zich een beetje vies voelen, terwijl het echt gaat om staatsrecht en controle. Ten eerste: wat heeft Jetten daar concreet toegezegd namens NL (NAVO, Oekraïne, handel), en waar is de Kamerbrief met harde punten i.p.v. “open en constructief”?? Ten tweede: een koning die gaat logeren bij een zittende president is geen neutraal decorstuk maar een megasignaal, en dat signaal geef je dus zonder democratisch mandaat, maar ok.

Dat hele “ongemak” is ook een beetje luxeprobleem: je kunt Trump stom vinden (doe ik ook), maar de VS blijft gewoon de sleutel voor NAVO, sancties en wapenleveringen, en NL is geen eilandje dat even moreel kan wegkijken. Waar ik me meer aan erger: Jetten komt terug met PR-woorden als “open en constructief” maar zonder 1 concrete deliverable of rode lijn, terwijl je in Den Haag straks wél een begroting en defensie-commitments moet verkopen. En het koningspaar: prima dat ze mee zijn voor het staatsrechtelijke decor, maar dan moet je juist extra strak zijn op proportionaliteit en transparantie, anders is het alleen maar beeldvorming voor Trump én voor Jetten.