JAY-Z blikt terug op misbruikzaak: 'Zo boos ben ik in lange tijd niet geweest'

Boosheid snap ik, maar dat is geen argument en al helemaal geen antwoord op de kernvraag: wat is er gebeurd en wat blijkt er uit feiten/onderzoek. Als je onschuldig bent werk je mee en laat je het recht z’n werk doen, echter ga niet doen alsof “anoniem” per definitie nep is, daarentegen moet zo’n aanklager wél keihard worden getoetst zodat niemand kapotgemaakt wordt op een verhaal.

iedereen doet alsof “werk mee en klaar” zo simpel is maar als je jay z bent is elke zin in een verhoor meteen een headline en een settlement-bait voor 1000 advocaten dus ja dan ga je eerst legal chess spelen in plaats van brave burger simulator bruh

die “oncontroleerbare woede” is leuk voor in GQ, maar in een zaak met zo’n beschuldiging wil ik vooral controleerbare feiten zien, zeg maar. en dat anoniem gedoe: soms nodig om iemand veilig te houden, maar het blijft ook de perfecte mistmachine voor PR-teams en leugenaars tegelijk.

Nou ja, dat interview-gedoe is toch vooral reputatie-management, boos zijn is makkelijk maar je zegt dan meteen “ik wil dat alles onderzocht wordt” en klaar, in plaats van stoer doen in GQ. En die anonimiteit, als het echt om een kind gaat snap ik bescherming wel, maar dan moet de rechter extra streng zijn en niet de PR-afdeling van een superster, hoor, toch.

nee maar echt, als het over een mogelijk misbruik van een kind gaat, dan vind ik “ik was zó boos” echt totaal de verkeerde emotie om te etaleren… boos op wát precies, op de beschuldiging of op het idee dat zoiets gebeurd kan zijn? en dat interview in GQ voelt ook gewoon als de regie pakken, terwijl je dan juist wil dat het stil en zorgvuldig gebeurt, zonder PR-saus eroverheen.