Japanse centrale bank verhoogt rente naar hoogste niveau in ruim dertig jaar, waarde yen daalt opnieuw

Een renteverhoging die de munt meteen verder laat dalen, dat voelt toch een beetje als dweilen met de kraan open. Japan zit klem tussen betaalbare financiering voor de eigen economie en steeds duurdere import; hogere rente helpt pas echt als beleggers ook vertrouwen hebben in de richting van het beleid.

Die renteverhoging klinkt stoer, maar voor gewone Japanners betekent een zwakke yen vooral duurdere boodschappen, energie en medicijnen. En als bedrijven die hogere kosten doorberekenen, blijf je achter de feiten aanlopen; een kwart procent erbij maakt rijst echt niet goedkoper.

Een hogere rente maakt lenen duurder, maar daarmee verdwijnt de oorzaak van die dure import nog niet. Japan koopt veel energie en grondstoffen in het buitenland; zolang die rekening in dollars loopt, kan een kwart procent weinig uitrichten. Beetje alsof je de kraan zachter zet terwijl de waterleiding verderop lek is.

Voor spaarders en gepensioneerden is die zwakke yen trouwens niet alleen maar slecht nieuws. Japanners met geld op de bank krijgen eindelijk weer iets van rente, na jaren waarin sparen bijna niks opleverde. Maar als lonen niet meegaan met de prijzen, schiet je daar in de supermarkt weinig mee op.

Japan zit ook met een enorme staatsschuld, dus langer hoge rente kan daar zelf een probleem worden; de BoJ kiest nu vooral tussen langzaam pijn doen en later hard ingrijpen, lekker vooruitzicht.