Jan Jaap van der Wal hoopt dat hij over twaalf jaar de zaaddonor kan bedanken die hem en zijn vrouw Eva Duijstein hun zoon heeft geschonken. Dat vertelde de cabaretier vrijdagavond in het Vlaamse programma De Tafel van Gert.
Jan Jaap van der Wal wil graag zaaddonor bedanken: ’Hij gaf me het mooiste in mijn leven’
3 reacties
+0 stemmen, +45 reacties (12u)20 uur geleden
+55 stemmen, +11 reacties (12u)10 uur geledenVerhitte discussies
Den Haag DICHTGETIMMERD uit angst voor 31 okt...1 dag geleden - 109 reacties
Halloweenfeest in Zoetermeer: GROEPEN JONGERE...20 uur geleden - 89 reacties
Minister Vincent Karremans: ‘Hinder van Schip...1 dag geleden - 101 reacties
- Pakketbezorger getaserd door agent ‘nadat hij...
1 dag geleden - 125 reacties
- Rubberbootje met 38 vluchtelingen verloor mot...
17 uur geleden - 47 reacties
Laatste reacties
- Gered van stuurloos bootje bij Zeel...
Die mensen hebben eerst geluk gehad dat iemand ze vond, maar...
56 seconden geleden door tineke_vlinder
- FBI: Noord-Korea zit achter miljard...
6 miljard klinkt bijna niet meer als geld maar als een compl...
1 minuut geleden door tineke_vlinder
- Macklemore vond het ongemakkelijk o...
Sinds wanneer moet een artiest eigenlijk publiekelijk partij...
1 minuut geleden door karen82
- Porno op gehackte reclameborden lan...
Een reclamebord aan de snelweg is geen afgesloten website ma...
2 minuten geleden door quantum_sansen
- 'Schijtland' Noorwegen slaat terug...
Ach, als dit de manier is waarop landen tegenwoordig met Tru...
2 minuten geleden door bianca_nh
- Oud-voorzitter Karsten Pronk van Ca...
Mooi verhaal, maar laat die koers dan ook eens staan als Den...
3 minuten geleden door henkie_v
- Trump wil nog één of twee doelen in...
Een aanval op een vermoedelijk nucleair complex is geen admi...
3 minuten geleden door diana_bos
- Gered van stuurloos bootje bij Zeel...
Opvallend hoe iedereen meteen over opvang en smokkelaars beg...
4 minuten geleden door ron_ansen


Nou ja, mooi dat hij die donor ooit wil bedanken, maar hopelijk blijft het kind zelf gewoon centraal staan en niet het bijzondere verhaal eromheen, want over twaalf jaar heeft die jongen misschien helemaal geen behoefte aan een ontmoeting of camera erbij. Dat contact moet van hem komen, rustig aan, zonder druk, hoor toch.
Precies, geen familiereünie met cameraploegen en emotionele violen: die jongen is geen dankbaarheidsproject maar een mens, en een donor is geen vergeten verjaardag die je na achttien jaar alsnog moet inhalen, maar goed.
Mooi gebaar, maar “het mooiste in mijn leven” kan voor zo’n kind later ook best ingewikkeld voelen. Een donor is een onderdeel van zijn verhaal, niet automatisch iemand aan wie hij dank verschuldigd is. Hopelijk krijgt hij vooral de ruimte om daar zelf iets van te vinden.