Israël voert tegen Trumps wens in tegenaanvallen uit op Iran

Kijk, als Trump roept “niet terugvuren want deal dichtbij” en Israël doet het toch, dan weet je genoeg: die deal is al ingeprijsd als wishful thinking en Bibi speelt z’n eigen boek. Markt-wise: olie en defensie weer bullish, en iedereen die dacht dat de risicopremie in de regio omlaag kon kan z’n stoploss alvast strakker zetten.

Nou ja, alsof Trump daar echt de baas is, die roept wat voor de bühne en voor z’n “deal”-plaatje, en Netanyahu moet thuis ook laten zien dat ie hard terugslaat, dus dan krijg je dit stoere gedoe over elkaars rug, en wij mogen straks weer betalen aan de pomp en met meer angst op tv, hoor toch.

Trump “vraagt” en Netanyahu doet z’n ding, want Israël laat z’n afschrikking niet afhangen van een Amerikaanse persconferentie met deal-taal. En dat akkoord-dichtbij verhaal is vaak gewoon onderhandelingstheater: je zet druk door te doen alsof het elk moment rond is, maar ondertussen vliegen de drones. Benieuwd hoe lang Europa weer gaat doen alsof het alleen “de-escalatie” kan roepen terwijl we ondertussen wél de energie- en scheepvaartrisico’s in de Rode Zee mogen managen.

Trump doet alsof hij de scheidsrechter is, maar Israël speelt al jaren op “we handelen preventief en vragen later toestemming”, en Washington slikt dat meestal toch wel met een veto in de VN-veiligheidsraad. Wat niemand hier noemt: elke “tegenaanval” is ook een test van Iraanse luchtverdediging en commandostructuur, dus zelfs als het klein blijft is het strategisch groot. En Europa? die roept straks weer om terughoudendheid, maar heeft nul leverage zolang we geen serieuze sanctie- of veiligheidshefboom durven inzetten (proportionaliteit en zo), dus we zitten weer op de tribune te kijken naar escalatie waar we wél de economische rekening van krijgen.