Iran opent Straat van Hormuz, olieprijzen direct 10 procent omlaag

10% eraf omdat één minister “we laten ’m open” zegt, en iedereen doet alsof de wereld ineens veilig is… oliehandel is soms meer psychologie dan logistiek. Paradoxaal eigenlijk: we laten ons dagelijks gijzelen door een zeestraat en noemen dat dan een vrije markt. En maandag staat er weer een dreigement op X en betalen we weer braaf extra aan de pomp, want onzekerheid is het meest winstgevende exportproduct van de regio—wat zegt dat over ons dat we dat normaal zijn gaan vinden?

Nou ja, 10% omlaag is leuk op het scherm, maar ik wil het eerst bij het tankstation zien, want als het stijgt is het binnen een dag “wereldmarkt”, en als het daalt duurt het ineens weken door “voorraad” en “contracten”, altijd hetzelfde trucje hoor, toch. En intussen blijven we maar doen alsof alles normaal is terwijl één smalle zeestraat half onze prijzen bepaalt, misschien moeten we eens minder afhankelijk worden i.p.v. alleen juichen om een ministerpraatje.