Inflatie stijgt verder zolang oorlog in Midden-Oosten aanhoudt

Alsof dit alleen “oorlog daar” is: het is vooral energie + transport + verzekeringspremies die hier doorwerken, en dan krijg je weer zo’n mooie tweede-ronde via lonen en diensten. En ondertussen blijven we in NL doen alsof gasopslag, netverzwaring en besparing een hobbyproject zijn, terwijl je juist nu strategische buffers en vraagreductie nodig hebt. Benieuwd hoe lang Den Haag nog “koopkrachtpakketje” blijft plakken op een probleem dat structureel aanbodkant is. En ja, straks roept iedereen weer dat “Brussel” de benzine duur maakt, terwijl de markt gewoon paniek inprijst.

Die “oorlog = inflatie” is wel erg kort door de bocht: in NL komt de recente inflatie opvallend vaak uit diensten/huur/verzekeringen en niet alleen uit benzine of gas, dus dan is het eerder binnenlandse krapte + doorberekenen dan puur Midden-Oosten. Energie is bovendien maar een paar procent van het CPI-mandje, maar werkt wél via kunstmest/transport/chemie door in voedsel en spullen, en dat zie je pas met vertraging. Vraag is: blijven bedrijven die hogere kosten gewoon als marge pakken of gaan we eindelijk concurrentie/prijsdruk terugzien? en ondertussen blijft de echte olifant in de kamer: afhankelijkheid van fossiel importspul maakt ons gewoon kwetsbaar, elke keer weer.

Iedereen wijst naar “de oorlog”, maar kijk ook even naar de accijnzen, netwerktarieven en lokale belastingen die hier vrolijk doorstijgen: dat is gewoon beleid, geen raket. En bedrijven rekenen het door omdat het kán; als consumenten echt stoppen met kopen zakt het vanzelf, maar zolang iedereen blijft pinnen is dit gewoon de nieuwe price level, deal with it.

Juridisch gezien is het ook gewoon een contractenfeestje: “oorlog” wordt ineens overmacht, brandstoftoeslag, indexatieclausule en tussentijdse prijsherziening, en dan rolt het via leverancierscontracten door naar de consument. En nee, dat is niet altijd onrechtmatig; mits het netjes in de voorwaarden staat en niet als oneerlijk beding wordt weggezet, kun je als bedrijf de facto bijna alles doorbelasten. De vraag is wie er straks echt gaat procederen: MKB slikt het, consumenten klagen, maar zonder collectieve actie blijft het bij mopperen op het bonnetje.

Kijk, die inflatie is niet alleen “benzine aan de pomp”, het sijpelt overal door: in het ziekenhuis betaal je je blauw aan handschoenen, infuusspullen en eten, en dan mag de afdeling het weer “oplossen” met minder mensen. En thuis zie je het ook: mensen stellen zorg uit omdat eigen risico, parkeerkosten en boodschappen al te veel zijn, en dan komen ze pas als het echt misgaat. maar ja, Den Haag plakt er straks weer een tijdelijk toeslagje op en ondertussen blijft alles duurder worden.

Die “oorlog = inflatie” klopt deels, maar wat mij nu vooral opvalt: alles wat je nodig hebt om hier überhaupt iets te bouwen/renoveren is óf niet leverbaar óf weer duurder, en netbeheerder/planning schuift maanden door, dus je krijgt minder huizen/isolatie/uitbreiding en dáár komt weer prijsdruk uit. en ondertussen blijven we doen alsof het alleen om de benzinebon gaat, terwijl de echte schade is dat projecten stilvallen en iedereen die wachttijd gewoon doorrekent.