Ik omhul me steeds vaker met troostende verzetskunst

Verzetskunst als persoonlijke firewall tegen een wereld die steeds harder binnenkomt, snap ik wel. Zolang het geen Pinterest-achtige pose wordt natuurlijk; soms is een poster aan de muur gewoon goedkoper dan nóg een algoritmisch wellnessabonnement.

Ik snap de behoefte aan kunst die je overeind houdt, maar verzetskunst is natuurlijk ook gemaakt om iets los te maken en niet alleen om lekker bij weg te kruipen. In de praktijk merk ik dat een beeld pas echt troost geeft als het ook een beetje schuurt; anders is het gewoon decoratie met een zwaar verhaal erbij.

Hmm, ik haal mijn troost meestal juist uit kunst waar niet meteen een boodschap of strijd aan vastzit. Een landschap of oud schilderij aan de muur kan op een rotdag meer doen dan weer herinnerd worden aan alles wat er mis is in de wereld.