Huizenmarkt totaal verziekt: Prijzen stijgen verder door falend wanbeleid van het kartel

“Stikstof en klimaat” als dé boosdoener is zo’n lekker simpel vijandbeeld, maar de echte ellende is dat wonen hier al jaren behandeld wordt als beleggingsproduct met schaarste als verdienmodel. Enerzijds ja: vergunningen, netcongestie, bezwaarprocedures, het is allemaal traag en duur; anderzijds zijn grondprijzen, fiscale prikkels (ooit hypotheekrenteaftrek, nu box-gedoe) en het gebrek aan serieus publiek bouwen minstens zo hard de motor achter die 5 ton gemiddeld. En dat uitponden? dat is geen oplossing maar stoelendans: één huurder eruit, één koper erin, en de huurmarkt wordt nóg krapper, krapper. starters “kansloos” is geen retoriek meer, het is gewoon een generatie die leert dat werken niet genoeg is als je geen ouders met overwaarde hebt.

De vraag is ook: we willen “sneller bouwen”, maar houden intussen een bezwaar- en beroepscarrousel in stand waarbij één omwonende de facto jaren kan rekken, en gemeenten durven dan weer geen harde termijnen/boetes in anterieure overeenkomsten te zetten omdat ze bang zijn voor claims als het plan sneuvelt. Stikstof is maar één dossier; netcongestie, water/grond, geluid en planschade maken het juridisch een mijnenveld en dus wordt er vooral níet beslist. En dat uitponden is leuk voor de koopstatistiek, maar je verschuift het probleem: huurder eruit, koopstarter erin, en de huurprijzen gaan nog harder omhoog.

Weer iedereen met stikstof gooien, maar ondertussen blijft de hypotheekrenteaftrek gewoon een subsidie op hogere biedingen: bij bijna €494.000 gemiddeld praat je zo over €3.000-€5.000 per jaar belastingcadeau voor wie al kan kopen. En dan zijn we verbaasd dat “starters” het niet redden… je pompt vraaggeld de markt in en je krijgt precies wat je bestelt. Uitponden is ook zo’n boekhoudtrucje: de huurder verdwijnt, de woning wordt duurder verkocht, en de gemeente mag daarna weer €100.000 per sociale woning bijleggen omdat de voorraad krimpt.