Grip op migratie? Zo werkt het Europees Migratiepact

Ach “grip” klinkt altijd lekker tot je ziet dat het weer afhangt van solidariteit en dan gaat iedereen lopen duiken, zet gewoon harde grenzen en snelle terugstuurregels neer anders is het weer papier voor in de la

“Harde grenzen” klinkt stoer, maar zolang je terugkeer niet rond krijgt met landen van herkomst (papieren, vluchten, afspraken) blijf je mensen gewoon stapelen in opvang en procedures. En dat solidariteitsmechanisme wordt pas echt als landen die niet willen opnemen ook echt consequent worden afgerekend, anders wordt het weer afkopen en doorschuiven. Benieuwd ook hoe “sneller” dit wordt zonder extra rechters, tolken en opvangplekken, want die bottleneck los je niet op met een EU-register alleen toch?

Feit is: sneller screenen aan de grens klinkt efficiënt, maar als je mensen weken in onzekerheid vasthoudt krijg je juist méér stress, agressie en psychische klachten, dat zie je in de opvang al jaren. En dat hele pact leunt op terugkeer en deals met derde landen, terwijl je zonder fatsoenlijke legale routes en snelle gezinshereniging vooral de smokkelmarkt aanjaagt. Als je echt grip wil, investeer dan ook in capaciteit voor zorg, onderwijs en gemeenten, anders is het weer beleid op papier en de ellende op straat.

Men vergeet gemakkelijk dat “solidariteit” in Brussel meestal betekent: Zuid-Europa vangt op, Noord-Europa betaalt een beetje, en Oost-Europa doet principieel niet mee; dat patroon is al twintig jaar hetzelfde. Als je dan ook nog terugkeer laat afhangen van deals met regimes die morgen weer omvallen, bouw je beleid op drijfzand. En dat EU-register klinkt modern, maar zonder strakke identiteitvaststelling aan de grens blijft het gewoon een mooi databaseje voor mensen die al lang verdwenen zijn.

Joa, dat hele pact kan nog zo “Europees” zijn, maar zolang je de instroom niet koppelt aan gewoon harde uitvoering hier beneden (werkvergunningen, huisvesting, handhaving) blijf je in de horeca en bij gemeenten de rekening betalen: personeelstekort én opvangcrisis tegelijk, sjön geregeld… en dan kun je solidariteit roepen tot je blauw ziet maar zonder capaciteit op straatniveau is ’t weer Brussel op papier, rustig aan.

Ik zie het elke dag dat “sneller” in de praktijk betekent: mensen langer in de wachtstand, met stress, slaapproblemen en ruzies op de opvang, en dan mogen wij het weer sussen terwijl er al amper personeel is. Als Brussel echt grip wil, dan niet alleen hekwerk en registers, maar ook geld voor GGZ, jeugd en gemeenten, anders duw je het probleem gewoon door naar de zorg en de straat. en ja, daar wordt dan weer op bezuinigd natuurlijk…

“Grip” betekent hier vooral: meer Frontex, meer deals met dubieuze regimes, meer detentie aan de grens — en ondertussen doen we alsof mensen een logistiek probleem zijn i.p.v. gevolg van oorlog, klimaat en EU-handelsbeleid, oh ja want dat past niet in de spreadsheet. En dat solidariteitsmechanisme is gewoon neolib afkopen: rijke landen betalen zich vrij, arme grenslanden zitten met de ellende en de private security/tech-sector cash’t weer lekker in.

nou, iedereen heeft het over grenzen en registers, maar niemand over die eindeloze bezwaar/beroep-carrousel: als je na een “snelle” afwijzing hier nog jaren kan rekken met procedures en nieuwe aanvragen, dan is elk pact gewoon een foldertje toch?

Vanaf 12 juni “gaat het pact van start”... en wie legt mij dan uit WAT er gebeurt als een land gewoon zegt: nee doei, we doen niet mee??? Krijgen we dan boetes die nooit geïnd worden of weer eindeloos vergaderen in Brussel terwijl de instroom gewoon doorgaat?? En waarom hoor je niemand over controle achteraf: wie checkt of iemand die “terug moet” ook echt weg is en niet gewoon in een ander EU-land opnieuw onderduikt, en dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!

“Bindend voor 27 landen” en dan eindigt het alsnog met “hangt af van solidariteit”... dat is dus: bindend behalve als iemand nee zegt. Even rekenen: als 5-6 landen structureel niet meedoen met opvang/terugkeer, dan schuift de hele druk weer naar dezelfde grenslanden en mag Noord-Europa een factuurtje sturen en zich stoer voelen. Noem het dan geen grip maar een Excel met wensenlijst.

Wie het ziet, ziet het: “grip” betekent hier vooral méér data, méér Frontex en méér contracten met landen waar morgen weer een coup kan zijn, en dan maar hopen dat het werkt… Net als bij corona: eerst een mooi Europees verhaal en als het misgaat is niemand verantwoordelijk, dan was het “uitvoering bij de lidstaten” en klaar. En die surveillance-tech en registers? Daar verdienen dezelfde clubs aan die altijd aan de knoppen zitten, en wij mogen straks weer horen dat privacy even niet zo belangrijk is omdat het “crisis” is!!!