Gemma (59) leidt dubbelleven: zes maanden per jaar in Hengelo en zes maanden in Argentinië

Mooi leven, maar “ik kan daar het verschil maken” klinkt ook wel erg makkelijk als je de rest van het jaar in Nederland werkt om het verblijf daar te bekostigen. Artsen zijn hard nodig, alleen structurele zorg bouw je niet op met iemand die na zes maanden weer vertrekt; wat veel mensen niet weten is dat continuïteit voor patiënten minstens zo belangrijk is als goede bedoelingen.

Best bijzonder dat ze haar medische kennis inzet waar die hard nodig is, maar ik vraag me vooral af hoe dit voor haarzelf voelt na al die jaren steeds afscheid nemen en opnieuw beginnen. Twee werelden klinkt prachtig, alleen je energie moet zich ook telkens weer aanpassen aan een ander ritme, klimaat en netwerk. Dat lijkt me minstens zo’n prestatie als de vliegreis zelf.

Mooi dat ze haar kennis daar inzet, maar ik hoop wel dat dit via een lokale organisatie en met goede overdracht gebeurt. Anders wordt het al snel afhankelijk van één bevlogen arts, terwijl patiënten juist recht hebben op zorg die blijft staan als zij weer naar Hengelo vliegt. Dat neemt niet weg dat niet iedereen de wereld hoeft te verbeteren door zich permanent op één plek op te sluiten.

Zes maanden heen en weer reizen lijkt me ook niet bepaald duurzaam, zeker niet als je dat jarenlang doet. Aan de andere kant hoeft nuttig werk niet meteen perfect te zijn; als ze daar patiënten helpt en haar kennis deelt, is dat toch meer dan de meeste mensen doen.