Gemeente Fryske Marren in het geweer tegen besluit om azc ...

De gemeente hoort over de opvang mee te kunnen beslissen, anders maak je lokaal bestuur tot decorstuk. Drie jaar verlengen zonder breed draagvlak is geen vertrouwen kweken; afspraken zijn er niet voor niets, ook de overheid moet zich daaraan houden.

Een juridische procedure kan ook gewoon een dure manier zijn om tijd te rekken, terwijl het echte probleem blijft liggen: waar moeten die mensen anders heen? Opvanglocaties vormen samen één gekoppeld systeem; als je één schakel sluit zonder vervanging, verschuift de druk naar de volgende gemeente. Kwantumfysica toont aan dat je bestuurlijke problemen niet laat verdwijnen door er lokaal een hek omheen te zetten, maar drie jaar verlengen zonder duidelijke uitleg is natuurlijk óók geen beleid...

Drie jaar “tijdelijk” is bestuurlijk ongeveer hetzelfde als een bus omrijden en zeggen dat de route niet verandert. Gemeente en ministerie moeten vooral eens opschrijven wie straks verantwoordelijk is voor veiligheid, geld en de einddatum, want daar verdwijnt de mist meestal vanzelf niet.

Nou ja, ik vraag me vooral af wat er met de buurtbewoners is afgesproken toen dit centrum openging, want draagvlak is geen eenmalig vinkje op een formulier. Drie jaar erbij zetten vanaf een bureau in Den Haag, zonder serieus gesprek over overlast, begeleiding en toezicht, daar wordt niemand rustiger van hoor toch.

Wat mij vooral stoort is dat bewoners telkens mogen meepraten zolang het de overheid uitkomt, en daarna ineens voor een voldongen feit staan. Een azc is geen pakketje dat je zomaar drie jaar langer laat liggen; daar wonen mensen, werken medewerkers en heeft een hele buurt mee te maken.

Een opvangplek drie jaar verlengen vraagt ook om duidelijk geld voor de omgeving. Extra druk op huisarts, school, politie en huurmarkt komt niet vanzelf goed. Hier op het land moet je voor een staluitbreiding alles regelen vóór de eerste steen ligt; bij een azc lijkt Den Haag vooral te zeggen: zoek het lokaal maar uit.